Τί πρέπει νά θυμᾶται ὁ ἓλλην γιά τήν γλῶσσαν του

..καί πῶς νά τήν ἀντιμετωπίζει


Φίλοι ζοῦμε σέ χαλεπούς καιρούς, αὐτό δέν ἀποτελεῖ μυστικό πλέον γιά κανέναν, οὐχί μόνον, ἀλλά ἀντιθέτως, οἱ δυσκολίες καί τά προβλήματα μᾶς ἐνώνουν, ἐνῶ μᾶς ἐνισχύουν τήν πεποίθησιν πώς ὑπάρχουν πολλά περισσότερα που μᾶς ἐνώνουν, παρά ἐκεῖνα που γιά χρόνια (πιστεύαμε πώς) μᾶς χωρίζουν. Κι αὐτά δυστυχῶς ἦσαν πολλά κι ἒν πολλοῖς ἀκατανόητα γιά ὃποιον εἶχε καί ἒχει σάν γνώμονα στό μυαλό του τήν φυσικήν συνέχειαν καί συνοχήν τοῦ ἑλληνισμοῦ γιά ἀτελείωτους αἰῶνες. Ὃπως γιά παράδειγμα τήν κομματικήν προτίμηση τοῦ καθενός, πῶς κάποια τέτοια πράγματα μποροῦμε νά τά συμψηφίσουμε μέ τό θεῖον ἑλληνικόν γένος;;. Διότι ἀγαπητοί φίλοι εἲμαστε πολύ διαφορετική πάστα ἀνθρώπων ἀπό ἐκείνους που γιά πολλά χρόνια τελευταίως, ἐπιθυμοῦν διακαῶς κι ἐπιδιώκουν οἱ πολυώνυμοι καί πολυάριθμοι ἐχθροί τοῦ ἑλληνισμοῦ, νά μᾶς ταυτίσουν.
Δέν εἶναι ἀσφαλῶς μόνον τό DNA μας, τό ὁποῖον διαπιστωμένα διαφέρει παντελῶς καί σέ πολλά σημεῖα, ἀπό ἐκεῖνο ἂλλων λαῶν, ἀλλά πολλά περισσότερα. Κυρίως ὃμως εἶναι τό ἐν(τός)-στικτόν μας τό ἑλ-ληνικόν, τό ὁποῖον διαφέρει ἂλλων λαῶν. Δέν εἶναι βεβαίως μυστικόν πώς αὐτό διαπλάθεται καί ἒχει λάβει τήν σημερινήν ἂς ποῦμε ἐξελιγμένην (πολιτιστικά)μορφήν του, χάρις στήν γλῶσσαν μας. Ἀτυχῶς ἐν τούτοις τά τελευταῖα 30 μέ 40 χρόνια αὐτή ἡ ξεχωριστή ἰδιότης τῶν Ἑλλήνων τείνει νά ἀμβλύνεται διαρκῶς. Τά αἲτια διαφορετικά καί ποικίλα, κυρίως ὃμως ἡ διαρκής ἀπομάκρυνσις τῶν νεοελλήνων ἀπό τήν σωστήν, τήν ἀρτίαν καί ὁλοκληρωμένη ἐκμάθησιν τῆς γλώσσης μας.

Γιά κάποιους παλαιοτέρους ἐξ ἠμῶν, τό θέμα δέν εἶναι παράδοξον, τοὐναντίον ἀπετέλει ἀναμενομένην ἐξέλιξην. Μετά τήν ἐπιβολήν τοῦ ἐπιλεγομένου "ἀκαδημαϊκοῦ ἀπολυτηρίου" ἢρχισε βαίνουσα τήν κατιούσαν καί ἡ διδαχή τῆς γλώσσης στά σχολεῖα μας, ἡ ὁποία μέχρι τό τέλος τῆς δεκαετίας τοῦ '70, εἶχεν τόσο πολύ διαβρωθεῖ, ἀτονίσει καί κακοποιηθεῖ, που ἀπό τότε ἐμεῖς οἱ παλαιότεροι λέγαμε πώς στό ἐξῆς τά παιδιά μας θά μένουν ἀμόρφωτα καί τῶ ὂντι ἒτσι συνέβη, ἐνῶ τά ἀποτελέσματα σήμερον εἶναι περισσότερον ὁρατά. Ἐμεῖς στά σχολεῖα μας διδαχθήκαμε τήν ὀρθήν γλῶσσαν, δῆλα δή τήν καθαρεύουσαν ἢ "καθαρήν" καί ἐλάβαμε μία στοιχειώδην  μόρφωσιν (ἀπό τό δίδω μορφήν, μορφοποιῶ τό ἐσωτερικόν τοῦ ἀτόμου).
Ἀντιθέτως στήν σύγχρονον ἐποχήν, εἶναι σύνηθες τό φαινόμενον καί τό παρατηροῦμεν γύρω μας καί στήν βάναυση πλέον καθημερινότητά μας, στούς πολιτικούς μας ταγούς πρῶτον καί κύριον, ὃταν ὁμιλοῦν στά ΜΜΕ ἢ σέ διαγγέλματα ἢ δηλώσεις των, τήν παντελῆ ἂγνοιαν τῆς ἑλληνικῆς. ἐπίσης νέοι ἐπιστήμονες μέ περγαμηνές στόν ἀκαδημαϊκό τους βίον, μέ διδακτορικά κλπ., δέν γνωρίζουν νά ὁμιλοῦν τήν γλῶσσαν μας ὀρθῶς οὓτως ὣστε ἐνίοτε νά γίνονται καί μή ἀπολύτως κατανοητοί. ὃμως ἐάν ρίξη κανείς μία ματιά στό παρελθόν, τό ὂχι καί τόσον παλαιόν καί ξεχασμένον θά δῆ ἐκπροσώπους τῶν κυβερνήσεων, τῆς πολιτικῆς, τῶν μέσων ἐνημερώσεως νά ὁμιλοῦν καί γράφουν κατά πολύ ὀρθώτερον τῶν σημερινῶν τήν ἑλληνικήν. Ἀρκεῖ νά πάρει κανείς μίαν ἐφημερίδαν τῶν ἀρχῶν τῆς δεκαετίας τοῦ '70 γιά νά τό διαπιστώση.

Εἰς τήν ἒλευσιν τοῦ φαινομένου συνετέλεσεν μεγάλως κι ἓνα ἀκόμη σπουδαῖον γεγονός, που ἒλαβε χώραν τήν ἀποφράδα ἐκείνην ἠμέρα, που ὁ τότε ὑπουργός παιδείας κ. Γ.Ράλλης κατήργησεν ἀπό τά διαδασκόμενα μαθήματα τήν καθαρεύουσαν ὡς δῆθεν κωλύουσα τήν ἐκμάθησιν τῆς γλώσσης ἀπό τά μικρά παιδιά στό δημοτικό καί γυμνάσιον. Ἒκτοτε οἱ πολιτικοί μας ταγοί προδοτικῶς φερόμενοι ἒναντι τῶν ἑλληνικῶν συμφερόντων, χρόνο μέ τόν χρόνον χαμήλωναν τίς βάσεις βαθμολογίας εἰσαγωγῆς στά πανεπιστήμια. Ὡς συνεπακόλουθον ἀσφαλῶς ἦλθεν καί ἡ ἒλλειψις προσπαθείας, συναγωνσμοῦ κι ἐφέσεως γιά τό καλύτερον καί ἀνώτερον, που ἀνέκαθεν ὑπῆρξαν τά ζητούμενα στήν παιδείαν τῶν Ἑλλήνων, μέ τελικόν ἀποτέλεσμα τήν πλήρην ἀδιαφορίαν σήμερα τῶν νέων γιά ὃ,τι δή ποτε ἒχει σχέσιν μέ τήν γλῶσσαν μας.
Σοβαρώτατον ρόλο σέ ὃλην αὐτήν τήν ὀπισθοδρόμησιν στά ἐκπαιδευτικά μας πράγματα ἒπαιξαν καί πανεπιστημιακοί ἀνώτατοι λειτουργοί, οἱ ὁποῖοι ἐνετάχθησαν σέ λέσχες, στοές μασονικές, ἀνθελληνικές ὀργανώσεις οἱ ὁποῖες δροῦν ὐπογείως, ἀδιαφανῶς, μέ στόχον τόν ἀποπροσανατολισμόν τῶν νέων καί τήν στροφήν τους πρός ἀντικείμενα ὃλως ἀλλότρια τῶν φυσιολογικῶς μέχρι τώρα ἐπιδιωκωμένων. ἀναφέρω σάν παράδειγμα τόν τελευταῖον πρύτανην τοῦ καποδιστριακοῦ πανεπιστημίου κ. Μπαμπινιώτην (μέλος τοῦ ἐβραϊκοῦ ΕΛΙΑΜΕΠ), ὁ ὁποῖος μόλις πρό ὀλίγων ἐτῶν ἐξέδωσε καί λεξικόν τῆς ἑλληνικῆς γλώσσης, τό ὁποῖον ἐγώ, που δέν ἒχω τήν ἀκαδημαϊκήν ἰδιότητα τοῦ φιλολόγου, θεωρῶ κατάπτυστον, παραμορφωτικόν, διαστρεβλωτικόν, διαβρωτικόν.
Τοιουτοτρόπως ἐνέσκηψεν κι ἐδῶ ἡ μάστιγξ τῶν ναρκωτικῶν, ὓστερα τῶν πορνό κλπ. καταλλήλως καί δολίως διοχετευομένων ἀπό τό σύστημα, ἡ ὁποία ἀκολούθησε τήν μόδα τῶν ξενόφερτων μουσικῶν μοτίβων τύπου τουΐστ, σέϊκ, ρόκ κλπ που κουβάλησαν τήν δεκαετία τοῦ '60 οἱ χίππις, μέ ὃλα ὃσα ἐπηκολούθησαν καί μᾶς ἒφεραν στό σημερινό σημεῖον παρακμῆς. ὑπῆρξαν φωνές στό παρελθόν που πολλάκις καυτηρίασαν τίς πρακτικές τῶν κυβερνήσεων, ἀλλά καί τῶν ἐκπαιδευτικῶν προγραμμάτων, που ὃμως ὑπερκαλύφθησαν ἀπό τήν ἒκρηξιν κι ἒξαρσιν τῆς διαφημίσεως καθώς εἰσήλθαμεν στήν ἐποχήν ὃπου τό χρῆμα ἐκρίνετο ὡς τό ἀνώτερο πάντων τῶν ἀγαθῶν καί ἀποκτημάτων. Αὐτός βεβαίως καί πανθομολογουμένως ὑπῆρξεν καί ὁ στόχος τῶν ἀνθελλήνων προδοτῶν, τῶν ἐγκάθετων που μᾶς κυβερνοῦν ἐδῶ κι ἑκατοντάδες χρόνια, δηλαδή ἡ στροφή τοῦ λαϊκοῦ ἐνδιαφέροντος πρός τά ὑλικά ἀποκτήματα κι ἀποστροφήν ἐκ τῶν πνευματικῶν τοιούτων.
Σήμερα κανείς δέν ἀσχολεῖται ὃπως κάποτε μέ τό φαινόμενον τῆς ἐξυπνάδας τῶν Ἑλλήνων, τόν βαθμόν ἀντιληπτικότητός των. Δέν ἀκούγονται ὃπως κάποτε εἰδήσεις ἐκθειάζουσες τήν ταχυτάτην ἐκμάθησιν ξένων γλωσσῶν, ἀπό τούς ἑλληνόπαιδες διεθνῶς. Κι ὃμως αὐτή ἡ ξενομανία που μᾶς ἒκανε νά ἀποστρέψουμε τήν προσοχήν μας ἀπό τήν θείαν ἑλληνικήν γλῶσσαν, καί νά τό ρίξουμε στήν ἐκμάθησιν ξένων γλωσσῶν, ἦτο εἰδικά σχεδιασμένη γιά τόν ἓλληνα. διότι τό σχέδιόν τους προέβλεπε, ἀργότερα ὃταν μέ χίλιους δυό τρόπους μᾶς ὠδηγούσαν στήν ἐξαθλίωσιν (πληθωρισμός '50, κρίσις OPEC τοῦ '73 κλπ κλπ), νά ἀπορροφοῦν ἒτοιμο τό δυναμικό μας, για νά τό ἀπασχολοῦν στίς δικές τους χῶρες παράγοντας πλοῦτον τόν ὁποῖον ἐσφετερίζοντο ἐκεῖνοι, ἀπό τούς Ἓλληνες που ἒπαιρναν ἀπλῶς τό μεροκάματον τοῦ τρόμου.

..καί σήμερα τί κάνουμε γιά τήν γλῶσσαν μας...;;

Ποιά ὃμως θά μποροῦσε νά εἶναι ἡ ἐπιδίωξίς μας σήμερα γι' αὐτήν τήν γλῶσσαν που ἐμεῖς οἱ ἲδιοι ἀφήσαμε νά ἀπαξιωθῆ, ἀπαξιώνοντας ἒτσι καί τήν μακραίωνην ἱστορία μας, που ἀποτελεῖ ἀντικείμενον ἐρεύνης πάντων ἐκτός ἀπό τούς ἓλληνες ;; Ὁ γυιός μου που ἐπισκέφθηκε πρό 5 ἐτῶν τήν Ὀξφόρδην ἐρώτησε στό θυρωρεῖο ποῦ θά εὒρικσκεν ἓνα συγκεκριμένον βιβλίον κι ὁ ὑπεύθυνος τοῦ ἒδειξε δύο κτίρια λέγων, "...αὐτά τά δύο εἶναι γιά τήν παγκόσμιον ἱστορίαν κι ὃλα τά ἂλλα εἶναι γιά τήν ἑλληνικήν ἱστορία καί βιβλιογραφίαν.". Τό αὐτό συμβαίνει σέ ὃλες τίς βιβλιοθῆκες τοῦ κόσμου, ἡ Ἱστορία δέν εἶναι ἀπλῶς καί μόνον ἑλληνικόν εὒρημα, ἀλλά εἶναι ἡ μόνη ἱστορία που ἀπησχόλησε τήν ὑφήλιον καί ὂχι ἂδικα ἂλλωστε, ἐφ' ὃσον εἲμεθα λαός που πολέμησεν μόνον ἀμυνόμενος (κυρίως) κι ἐξέδραμε γιά λόγους ἐκπολιτιστικούς καί μόνον, ἀπό παναρχαίας ἐποχάς (Ἡρακλέους, Διονύσου κλπ).
Οἱ νέοι μας σήμερα, καθηλωμένοι ἒμπροσθεν τῶν πληκτρολογίων, δεικνύουν τάση πρός ἐπαναβίωσιν τῆς πάλαι ποτε, δὀξης τῆς ἑλληνικῆς γλώσσης, καθ' ἡμέραν καί περισσότεροι μέ ἐρωτοῦν σχετικά μέ τήν γλῶσσαν, τεχνικές λεπτομέρειες δι' ἐγκατάσταση πολυτονικοῦ πληκτρολογίου, ὃπως καί τήν ἒφεσίν των νά ἀποκτήσουν αὐτήν τήν περίφημον δυνατότηταν ὁμιλίας καί γραφῆς τῆς ὀρθῆς ἑλληνικῆς, παρατηρώντας πώς πρόκειται γιά δύσκολον ἐγχείρημα. Ὃμως θέλω νά καταθέσω ἐνταῦθα τήν προσωπικήν μου γνώμην :
Πώς ὃλο κι ὃλο που πιθανόν νά χρειάζεται κάποιος, δέν εἶναι οὒτε εἰδικές γνώσεις, οὒτε ἰδιαιτέραν πρσπάθειαν, ἀπλῶς ἒχει ἀνάγκην ὀλίγης ὑπομονῆς καί προσοχῆς που ὀφείλει νά καταβάλλη, προκειμένου, νά ἐπικοινωνήση μέ τόν ἑαυτόν του, νά θυμηθῆ, διότι ἡ γνῶσις εἶναι κάτι μαγικόν, εἶναι πάντοτε ἐκεῖ μέσα μας, καταγεγραμμένη σέ αὐτό τό ἐν-στικτόν μας, ἐνυπάρχουσα γιά χιλιάδες χρόνια κι ἀποτελεῖ παντοτινό μας κτῆμα καί ἀπόκτημα ἀπό τήν χιλιάδων ἐτῶν πρακτικήν ἐφαρμογήν. Ἀναζητήσατέ την ὃπως ἒκανα ἐγώ καί ὁ κάθ' εἶς που ἠσχολήθη μέ τήν θείαν ἑλληνικήν γλῶσσαν.

Ἡ γλῶσσα μας εἶναι ἒνα λειτουργικόν θαῦμα, ἓνας ἀτελείωτος κατάλογος ἀπό μικρότερα τμήματα, τίς συλλαβές οἱ ὁποῖες ἐνωνόμενες μᾶς δίδουν πλήρεις καί έπακριβεῖς ἐννοίας-λέξεις, πρᾶγμα τό ὁποῖον ἠνάγκασε τά τελευταῖα χρόνια τόν κόσμον τῆς πληροφορικῆς καί τῶν Η/Υ νά στρέψη ἐπάνω της τήν προσοχήν του, υἱοθετώντας την ὡς τήν τελειοτέραν γλῶσσαν προγραμματισμοῦ γιά προγράμματα λογισμικοῦ. Ἡ ἀντιστοιχία μεταξύ σημαίνοντος καί σημαινομένου δίδει καί ἐνδύει τήν γλῶσσαν μας μέ τό ἐπίθετον σημασιολογική καί ἐννοιολογική. Εἶναι ἡ μόνη προσωδιακή γλῶσσα ὃπου τά γράμματά της εἶναι ταυτοχρόνως ἀριθμοί καί μουσικές νότες. Ἓνα ὁλοκληρωμένον ἐργαλεῖον που δέν καλύπτει ἀπλῶς τόν ρόλον ὁμιλίας ἢ γραφῆς, ἀλλά καί μαθηματικοῦ λογισμοῦ καί συνθέσως μέλους στήν μουσικήν κλίμακα κατά τήν ἐπικοινωνίαν.
Ἒχουν εἰπωθεῖ πολλά ἐγκώμια στό παρελθόν γιά τήν γλῶσσαν μας που ἀσφαλῶς μέ ἒχουν ὐπερκαλύψει θεματικά ἂλλοι πρότερον ἐμοῦ πνευματικοί διδάσκαλοι καί λόγιοι. Ὁ δικός μου ὁ ρόλος θά ἢθελα νά περιορισθῆ στήν παρακίνησιν μελῶν τοῦ νεανικοῦ μας κόσμου, νά ἀσχοληθοῦν, δώσουν τήν προσήκουσαν σημασίαν στόν φορέαν αὐτόν πολιτισμοῦ καί παναρχαίας ἱστορίας, τήν ἑλληνικήν μας γλῶσσαν, ἒστω καί ὡς ἐπικοινωνιακόν ἐργαλεῖον, νά κάνουν δέ φιλότιμον προσπάθειαν νά προάγουν τήν ἀπλῆ γνῶσιν εἰς πληρότηταν ἐπαρκῆ τόσον ὃσον γιά νά τούς χρησιμεύση πρός τοῦτον. Κι αὐτό δέν χρειάζεται παρά μόνον ἀγάπη, ἒρωτα γιά τήν πολύτιμον γλῶσσαν ἡ ὁποία μᾶς ἒτικτεν, γαλούχησεν, ἀνέθρεψεν εἰς αὐτό τό θαυμαστόν ἀπό ὃλους ἐπίτευγμα, νά λεγόμεθα καί εἲμεθα Ἓλληνες.

Ἀναρωτηθήκατε ποτέ γιά ποιόν λόγον τόσοι λαοί ἒχουν σέ ἐκτίμηση τήν χώρα μας ;; Γιατί σέ ὃλον τόν κόσμον γεννῶνται καθημερινῶς κινήματα, ὃπως τό "εἶμαι κι ἐγώ ἓλληνας", κι ὀργανισμοί παγκόσμιοι ἀσχολοῦνται μέ τήν ὑπόθεσίν  μας καί τήν καταπίεσιν που ὑφιστάμεθα ὡς λαός ἀπό τά ἀνδρείκελλα που μᾶς κυβερνοῦν ;; Διότι φίλοι μου εἲμεθα μοναδικοί κι (εὐτυχῶς) ἀναντικατάστατοι, τόσον ὣστε αὐτή ἡ ἐντύπωσις νά ἒχη ἐδραιωθεῖ στήν συνείδησιν ὃλου τοῦ κόσμου, που μᾶς θεωρεῖ κάτι περίπου ἱερόν. Μόνον ἐδῶ στήν Ἑλλάδαν ἐπίθετα ὃπως τό ψωροκώσταινα κι ἂλλα ἐμβόλιμα καί σκοπίμως παρεμβληθέντα, που δημιουργοῦν ἐντυπώσεις μόνον στούς Ἓλληνες κάνοντάς τους νά ἀποκτοῦν χαμηλήν αὐτοεκτίμησιν καί νά παραμελοῦν ἐκεῖνο στό ὁποῖον ὀφείλουν νά προσέχουν καί νά δίδουν σημασίαν ἀπαρεγκλίτως, τήν γλωσσικήν μας κληρονομιά. 
Ὁ Ἀντισθένης ἒλεγεν "ἀρχή σοφίας ἡ τῶν ὀνομάτων ἐπίσκεψις" καί βεβαίως δέν ἐννοοῦσε τά ὀνόματα αὐτά καθ' ἑαυτά μέ τήν σημερινήν των ἒννοιαν, ἀλλά τήν ἐμβάθυνσιν ἐντός τῶν ποικίλλων ἐννοιῶν. Διότι ἡ πολυπλοκότης μίας γλώσσης (ἂν θεωρήσουμε πολύπλοκον τήν ἑλληνικήν), φανερώνει πνευματικά, πολιτιστικά κι ἐξελικτικά προηγμένον  λαόν. Μήν πείθεσθαι στίς Σειρῆνες που στήν διαδρομή τοῦ ταξιδιοῦ τῆς ζωῆς σας θά συναντήσετε, σᾶς περι-πλανοῦν, αὐτός εἶναι ὁ ρόλος πάντοτε τῶν Σειρήνων, ἐπιλέξατε μέ σύνεσιν καί σωφροσύνη ἐκεῖνο που βαθμηδόν θά σᾶς γεμίση αὐτοεκτίμησιν καί σεβασμόν γιά τόν ἑαυτόν σας καί τούς γύρω σας, ἀνερχόμενοι τήν ἐξελικτικήν κλίμακα, ἀντί νά τήν κατέρχεσθε μέ χαμηλοῦ ἐπιπέδου ἀσχολίες. Ἰδού ἒμπροσθέν σας πεδίον δόξης λαμπρόν λοιπόν, μή φοβεῖσθε καί θά ἒχετε σύντομα τήν ἱκανοποίησιν τῶν πρώτων σας καρπῶν, τῶν ὁποίων ἡ συγκομιδή θά σᾶς γεμίση χαράν ἀνἐλπιστον.

Ταυτοχρόνως ἀσχολούμενοι μέ τήν γλῶσσαν θά μαθαίνετε ἱστορίαν, διότι ἡ γλῶσσα μας θά σᾶς ἂρη ἀπό τό χέρι σέ μία περιήγησιν ἂνευ προηγουμένου στήν ἑλληνικήν μας ἱστορίαν. Καιρός κι οἱ Ἓλληνες νά ἀποκτήσουν πλέον γνώσεις που μέχρι πρότινος κατεῖχον οἱ ξένοι. Διότι ἐκεῖνοι ἐπωφελούμενοι τῆς προσωρινῆς τουρκοκρατίας στόν ἑλληνικόν χῶρον, προῆγον ἐκεῖνο που ἐμεῖς μόλις πρό ὀλίγων ἐτῶν ἀντελήφθημεν, δηλ. τήν ὠφέλειαν που θά ἀποκομίζαμεν ἐκ τῆς θείας ἑλληνικῆς γλώσσης, τόν πολιτισμόν, ποτέ ὃμως δέν εἶναι ἀργά. Ὁ πολιτισμός εἶναι ὁ μοναδικός που κινεῖται σέ πιό ἀργόν ρυθμόν, ἀλλά σταθερώτερον παντός ἂλλου ἐπίκτητου ἀγαθοῦ. Ἀντιθέτως θά ἒλεγα πώς εἶναι ἐνωρίς γιά τήν Ἐλλάδα, διότι ἐάν πρόκειται νά δημιουργηθοῦν οἱ προϋποθέσεις γιά μίαν τοιαύτης κλίμακος ἀλλαγῆς, συντόμως θά ἒχουμε τήν περηφάνεια νά καυχώμαστε καί γιά ἐπίτευγμα που κατορθώσαμεν ἐμεῖς, μέ τά δικά μας μυαλά καί χέρια.
Περαιτέρω σᾶς δίδονται ἐδῶ κάποιοι σύνδεσμοι που ἀποσκοποῦν νά καταδείξουν τήν σημασίαν ἡ ὁποία δίδεται στήν ἑλληνικήν γλῶσσαν (πρός γνῶσιν καί συμμόρφωσιν θά ἒλεγα). Δια ποιόν λόγον ἂρα γε ἡ Μαριάννα Μακντόναλντ ξεκίνησε τήν δεκαετίαν τοῦ '60 τήν συγκέντρωσιν λέξεων καί κειμένων που μέχρι πρό κάποιων ἐτῶν (2000), ἀριθμύσαν 120 ἑκατ. λήμματα. Ἡ ἱστοθέσις Thesaurus Lingue Grecae, εἶναι τό ἀποκύημα τῆς προσπαθείας ξένων πρός τόν ἑλληνικόν πολιτισμόν ἀτόμων, μολονότι θαυμαστή, διότι ἐκεῖνοι ἀντελήφθησαν ἐγκαίρως αὐτό που ἐμεῖς σήμερα παλεύουμε ν' ἀντιληφθοῦμε, που θά μποροῦσε νά μᾶς ἀποφέρει σωρείαν κερδῶν, ὂχι μόνον στό οἰκονομικό καθαρά πεδίον. Διότι οἱ φορεῖς τοῦ ἑλληνικοῦ πολιτισμοῦ εἲμεθα ἐμεῖς, ἐνῶ σέ αὐτήν τήν στροφήν οἱ βάρβαροι μᾶς ἐπρόλαβαν. Ἐδῶ κι ἓνα ρηθέν ὑπό τοῦ μεγάλου Ἀριστοτέλους που ταιράζεις κουτί στήν σημερινή μας κατάστασιν, ἰδῆτε τί μᾶς προσφέρει ἡ γλῶσσα μας :

(Πολιτικά)
«Ἐπιδίωξις τῆς τυραννίας εἶναι νά πτωχεύσουν οἱ πολίτες, ἐφ’ ἑνός γιά νά συντηρῆται μέ τά χρήματά τους ἡ φρουρά τοῦ καθεστῶτος καί ἀφ’ ἑτέρου γιά νά εἶναι ἀπησχολημένοι οἱ πολίτες καί νά τούς μένει χρόνος γιά ἐπιβουλές..»
«Σέ αὐτό τό ἀποτέλεσμα ἀποβλέπει τόσον ἡ ἐπιβολή μεγάλων φόρων, ἡ ἀπορρόφηση τῶν περιουσιῶν των πολιτῶν, ὃσο καί ἡ κατασκευή μεγάλων ἒργων που ἐξαντλοῦν τά δημόσια οἰκονομικά...»
 Ἀριστοτέλης

Ἓνας ἀπλός πολίτης

Σύνδεσμοι:

Ἀνηρτήθη ἀπό : zeuxisblog46

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Τό χρυσόν δαχτυλίδι τοῦ Ἐζέροβο

Ποῖες οἱ ἐπιπτώσεις τῆς εὐρείας ζώνης ;

Τά πρῶτα δειλά σημάδια ἀνάκαμψης στίς ΗΠΑ