Ἡ Τρόϊκα καί τά πεπραγμένα της



ΠΩΣ ΠΑΡΑΒΙΑΣΤΗΚΕ ΤΟ ΔΙΕΘΝΕΣ ΚΑΙ ΤΟ ΕΥΡΩΠΑΪΚΟ ΔΙΚΑΙΟ ΓΙΑ ΝΑ "ΑΛΥΣΟΔΕΘH" Η ΧΩΡΑ



Γάλλοι οἰκονομολόγοι καταγγέλλουν : «60-70% τοῦ ἑλληνικοῦ χρέους εἶναι παράνομον» - Le Monde: «Πῶς καί ποιοί τό δημιούργησαν»



(ἐδημοσιεύθη 21/03/2015)

Στό 60-70% ἀνέρχεται τό ἑλληνικόν  παράνομον, ἢ ἂνομον, ἢ δυσβάσταχτον καί ἂρα νομικά διαγράψιμον ἑλληνικόν χρέος, σύμφωνα μέ Γάλλους οἰκονομολόγους, καί ἡ Le Monde σέ μακροσκελές ἀλλά λεπτομερές ἂρθρον της προσπαθεῖ νά ὁρίσῃ ποιά ἀπό τά χρέη ἐμπίπτουν στούς παραπάνω ὁρισμούς.

Θά γίνῃ κατανοητόν ὃτι ἡ χώρα βρίσκεται ἐν μέσῳ μίας «ληστείας» στήν ὁποίαν συμμετεῖχον ὃλοι οἱ ὑποτιθέμενοι «σύμμαχοι» καί «ἑταῖροι» μας.

Πρέπει νά γίνῃ κατανοητόν ἐν τέλει σέ  πόσον ποσοστόν ἀναμένεται νά εἶναι παράνομον τό ἐθνικόν  μας  χρέος κι ἐν τέλει νά θεωρῆται νομικά διαγράψιμον καί γι’ αὐτόν τόν λόγον ἡ κ. Ζ. Κωνσταντοπούλου προχώρησεν ὃπως εἶχαν δεσμευθεῖ προεκλογικά καί ὁ ΣΥΡΙΖΑ ἀλλά καί οἱ ΑΝΕΛ στήν σύστασιν ἐπιτροπῆς λογιστικοῦ ἐλέγχου τοῦ ἑλληνικοῦ χρέους.

«Μπορεῖ ἐπισήμως ἓνας στούς τρεῖς Ἓλληνες νά ἀντιμετωπίζῃ σοβαρόν πρόβλημα ἐπιβίωσης. Μπορεῖ ἓνα στά δύο νοικοκυριά στήν Ἑλλάδαν νά μήν καταφέρνῃ νά βγάλῃ τό δεκαπενθήμερον. Μπορεῖ ἡ νέα γενιά νά παίρνῃ τόν δρόμον τῆς ξενιτιᾶς γιά ἓνα μεροκάματον, ἀλλά ὃλα κι ὃλα : ὁ μηχανισμός στήριξης... ἒσωσεν τήν χώραν !». 

Μέ μπόλικην εἰρωνικήν διάθεσιν ὁ Γάλλος οἰκονομολόγος Μισέλ Χουσόν, ἐπικεφαλῆς τοῦ Ἰνστιτούτου Οἰκονομικῶν καί Κοινωνικῶν Ἐρευνῶν τῶν Παρισίων, καταφέρεται ἐναντίον τῶν δανειστῶν τῆς Ἑλλάδος.

«Τό 56% τοῦ ἑλληνικοῦ δημοσίου χρέους εἶναι παράνομον», λέει ὁ Γάλλος οἰκονομολόγος κι ἐξηγεῖ: «Τό ἣμισυ τοῦ ἑλληνικοῦ χρέους που ἀποκτήθηκεν πρίν ἀπό τἠν κρίσιν, ἀπό τό 1988 ἓως τό 2000, ὠφείλετο σέ ὑπέρογκα ἐπιτόκια καί στήν μείωσιν τῶν κρατικῶν ἐσόδων ἀπό τό 2000 λόγῳ τῆς φορολογικῆς ἀμνηστίας πρός τούς πλουσίους. Ἂν δέν ὑπῆρχον οἱ δύο αὐτοί παράγοντες, τό ἑλληνικόν δημόσιον χρέος θά ἀντιστοιχοῦσε μόλις στό 49% τοῦ ΑΕΠ τό 2007, ἀντί τοῦ 103% που ἦταν. Μπορεῖ, λοιπόν, νά ἐξαχθῇ τό συμπέρασμα ὃτι τό 56% τοῦ ἑλληνικοῦ χρέους που ἀποκτήθηκεν πρίν ἀπό τήν κρίσιν ἦταν παράνομον».
Ἀπό τήν πλευράν του, ὁ Ζάν Γκαντρέ, ἐπίτιμος καθηγητής Οἰκονομικῶν στό Πανεπιστήμιον τῆς Λίλ, ὑποστηρίζει ὃτι, τό ἑλληνικόν δημόσιον χρέος εἶναι παράνομον σέ ποσοστόν 70% ! Σύμφωνα μέ τόν Γκαντρέ, «περισσότερον ἀπό τό μισόν τοῦ συσσωρευμένου χρέους τό 2007 εἶναι παράνομον, ὃπως παράνομον εἶναι καί τό σύνολον σχεδόν τῆς αὒξησης τοῦ χρέους ἀπό τό 2007. Σύμφωνα μέ κάποιες προσεγγίσεις, τό παράνομον χρέος θά μποροῦσεν νά ἀποτελῇ τό 120%-130% τοῦ τρέχοντος ΑΕΠ ἢ περίπου τό 70% τοῦ συνολικοῦ ἑλληνικοῦ δημοσίου χρέους».

Ἡ πρόεδρος τοῦ ἑλληνικοῦ Κοινοβουλίου Ζωή Κωνσταντοπούλου που ἀπεφάσισεν νά συγκροτήσῃ ἐπιτροπήν λογιστικοῦ ἐλέγχου τοῦ ἑλληνικοῦ χρέους μοῦ ζήτησεν νά συνεργασθῶ ἐνεργά μέ αὐτήν, γράφει ὁ Ἐρίκ Τουσέν κι ἐξηγεῖ αναλυτικά.

Ἡ ἀνταποκρίτρια τῆς γαλλικῆς ἐφημερίδος Le Monde στήν Ἀθήναν ἒγραψεν πρόσφατα : «Ἡ πρόεδρος ὑπεσχέθη πρίν ἀπ’ ὃλα τήν δημιουργίαν τίς ἐπόμενες ἐβδομάδες μίας ἐπιτροπῆς λογιστικοῦ ἐλέγχου τοῦ ἑλληνικοῦ χρέους».

Καί ἀναφερομένη σέ πολλές ὑποθέσεις διαφθορᾶς καί στήν ἀδιαφάνειαν που περιβάλλει τήν ἀγοράν ὃπλων ἀπό τήν χώραν της, διευκρίνισεν ὃτι «στόχος της θά εἶναι νά ἐντοπίσῃ τόν ἐνδεχόμενον ἀπεχθῆ, παράνομον ἢ ἂνομον χαρακτήραν τῶν δημοσίων χρεῶν που συνήφθησαν ἀπό τήν ἑλληνικήν κυβέρνησιν». Καί κατέληξεν : «Ὁ λαός ἒχει δικαίωμα νά ζητήσῃ νά διαγραφῇ τό μέρος τοῦ χρέους που θά κριθῇ ὃτι εἶναι παράνομον ἀπό τό πόρισμα τῆς ἐπιτροπῆς».

Οἱ ὁρισμοί

Μέ δεδομένον ὃτι δέν εἲμαστε ἐξονυχιστικοί κι ὃτι δέν κλείνωμεν ὁριστικά τό σχετικόν ζήτημα, μποροῦμεν πάντως νά δώσωμεν τούς ἐξῆς ὁρισμούς :

Ἂνομον δημόσιον χρέος : ἓνα χρέος που συνήφθη ἀπό τό δημόσιον χωρίς νά γίνεται σεβαστόν τό γενικόν συμφέρον ἢ που ζημιώνει τό γενικόν συμφέρον.

Παράνομον χρέος : χρέος που συνήφθη παραβιάζοντας τήν ἰσχύουσαν νομικήν ἢ συνταγματικήν τάξιν.

Ἀπεχθές δημόσιον χρέος: πιστώσεις που χορηγήθησαν σέ αὐταρχικά καθεστῶτα  που ἒγιναν τέτοια ἐπιβάλλοντας ὃρους που παραβιάζουν τά κοινωνικά, οἰκονομικά, πολιτισμικά καί πολιτικά δικαιώματα τῶν πληθυσμῶν που ἐμπλέκονται στήν ἀποπληρωμήν.

Δυσβάστακτον δημόσιον χρέος: χρέος ἡ ἀποπληρωμή τοῦ ὁποίου καταδικάζει τόν πληθυσμόν μίας χώρας στήν φτωχοποίησιν, στήν ὑποβάθμισιν τῆς ὑγείας καί τῆς δημοσίας ἐκπαίδευσης, στήν αὒξηση τῆς ἀνεργίας, ἀκόμη καί στόν ὑποσιτισμόν. Μέ λίγα λόγια, ἓνα χρέος ἡ ἀποπληρωμή τοῦ ὁποίου συνεπάγεται τόν μή σεβασμόν τῶν θεμελιωδῶν ἀνθρωπίνων δικαιωμάτων. Ἢ μέ ἂλλα λόγια : ἓνα χρέος ἡ ἀποπληρωμή τοῦ ὁποίου ἐμποδίζει τίς δημόσιες ἀρχές νά ἐξασφαλίσουν τά θεμελιώδη ἀνθρώπινα δικαιώματα.

Ἡ πραγματοποίησις ἑνός λογιστικοῦ ἐλέγχου τοῦ δημοσίου χρέους (που γίνεται μέ τήν ἐνεργόν συμμετοχήν πολιτῶν) ἒχει ὡς στόχον νά ταυτοποιήσῃ τό ἂνομον, ἀπεχθές, δυσβάστακτον ἢ/και παράνομον μέρος τοῦ δημοσίου χρέους προκειμένου νά τό ἀκυρώσῃ καί νά μειώσῃ δραστικά τό ὑπόλοιπον χρέος.

Τά δημόσια χρέη που συσσωρεύθησαν ἐξ αἰτίας τραπεζικῶν διασώσεων σάν κι αὐτῶν που πραγματοποιήθησαν συνιστοῦν τυπικές περιπτώσεις ἂνομων χρεῶν. Εἶναι πιθανόν νά εἶναι παράνομα σέ μερικές χῶρες. Μπορεῖ ἐπίσης νά εἶναι δυσβάστακτα, κι αὐτή εἶναι ἡ περίπτωσις τῆς Ἑλλάδος, τῆς Κύπρου, τῆς Ἰρλανδίας…

Τά χρέη που ἀπαιτεῖ ἡ Τρόϊκα ἀπό τήν Ἑλλάδαν εἶναι ταυτόχρονα ἂνομα (ἀντίκεινται στό γενικόν συμφέρον), ἀπεχθῆ (συνδέονται ἂμεσα μέ τήν ἐπιβολήν ἀπό τήν πλευράν τοῦ πιστωτοῦ, ἀπό τήν Τρόϊκα, παραβιάσεων τῶν συμβατικῶν σχέσεων, τῶν οἰκονομικῶν καί κοινωνικῶν δικαιωμάτων), δυσβάστακτα (μέ δεδομένην τήν δραματικήν ὑποβάθμισιν τῶν συνθηκῶν ζωῆς ἑνός σημαντικοῦ μέρους τοῦ πληθυσμοῦ) καί σέ μερικές περιπτώσεις παράνομα (αὐτό συμβαίνει στήν περίπτωσιν τῆς Ἑλλάδος, ὃπου δέν ἒγινεν σεβαστόν τό Σύνταγμα κάτω ἀπό τήν πίεσιν τῆς Τρόϊκας καί μέ τή συνενοχήν τῆς κυβέρνησης που ἦταν ὑποταγμένη σέ αὐτήν. Ὑπάρχουν κι ἂλλες ἀποδείξεις παρανομίας ἀπό τήν πλευράν τῶν πιστωτῶν).

Τό σημεῖον 9 τοῦ ἂρθρου 7 τοῦ Κανονισμοῦ (ΕΕ) Νο 472/2013 τοῦ Εὐρωπαϊκοῦ Κοινοβουλίου καί τοῦ Συμβουλίου τῆς 21ης Μαΐου 2013 (που καταγγέλλομεν ἐπειδή συνιστᾶ κηδεμόνευσιν τῶν Κρατῶν μελῶν που ὑποβάλλονται σέ σχέδια προσαρμογῆς) ἐπιβάλλει στά κράτη που βρίσκονται σέ καθεστώς διαρθρωτικῆς προσαρμογῆς νά πραγματοποιήσουν πλήρην λογιστικόν ἒλεγχον τοῦ δημοσίου χρέους προκειμένου νά ἐξηγήσουν γιατί τό χρέος αὐξήθηκεν ὑπερβολικά καί νά ἐντοπίσουν παρατυπίες. Ἰδού τό πλῆρες κείμενον :
«Τά κράτη μέλη που ὑπόκεινται σέ πρόγραμμα μακροοικονομικῆς προσαρμογῆς νά διεξάγουν πλήρην ἒλεγχον τῶν δημοσίων οἰκονομικῶν τους προκειμένου νά ἐκτιμήσουν, μεταξύ ἂλλων, τούς λόγους που ὡδήγησαν σέ ὑπερβολικά ὑψηλά ἐπίπεδα χρέους καί νά ἐντοπίσουν ὁποιαδήποτε πιθανή παρατυπία» (3).

Ἡ ἑλληνική κυβέρνησις τοῦ Ἀντώνη Σαμαρᾶ ἀπέφυγεν ἐπιμελῶς νά ἐφαρμόσῃ αὐτήν τήν διάταξιν τοῦ κανονισμοῦ γιά νά ἀποκρύψῃ ἀπό τόν ἑλληνικόν πληθυσμόν τίς πραγματικές αἰτίες τῆς αὒξησης τοῦ χρέους καί τίς παρατυπίες που συνδέονται μέ αὐτήν.

Ἡ συμμετοχή τῶν πολιτῶν εἶναι καθοριστικῆς σημασίας σέ μίαν διαδικασίαν λογιστικοῦ ἐλέγχου που θέλει νά εἶναι σοβαρή κι ἀνεξάρτητη. Ἀξίζει λοιπόν νά σημειωθῇ ὃτι, στόν προαναφερθέντα κανονισμόν τῆς ΕΕ, στό ἂρθρον 8, συνιστᾶται ἡ συμμετοχή «τῶν κοινωνικῶν ἑταίρων καί τῶν ἀντιπροσωπευτικῶν ὀργανώσεων τῆς κοινωνίας τῶν πολιτῶν» στήν ἐπεξεργασίαν τοῦ «προγράμματος μακροοικονομικῆς προσαρμογῆς».

Ἓνας λόγος παραπάνω γιά νά τούς κάνωμεν νά μετάσχουν ἐνεργά στόν λογιστικόν ἒλεγχον.
Ἰδού ὡρισμένα στοιχεῖα κλειδιά που θά μπορούσαν νά φωτισθοῦν ἀπό τήν πραγματοποίησιν τοῦ λογιστικοῦ ἐλέγχου:

Τό ἑλληνικόν χρέος που ἀντεπροσώπευεν τό 113% τοῦ ΑΕΠ τό 2009 πρίν τήν ἒκρηξιν τῆς ἑλληνικῆς κρίσης καί τήν ἐπέμβασιν τῆς Τρόϊκας, ἡ ὁποία κατέχει τά  4/5 αὐτοῦ τοῦ χρέους, ἒφθασεν τό 175% τοῦ ΑΕΠ τό 2014. Κατά συνέπειαν, τήν ἐπέμβασιν τῆς Τρόϊκας ἀκολούθησεν μία πολύ ἒντονη αὒξησις τοῦ ἑλληνικοῦ χρέους.

Τρόϊκα καί τράπεζες

Ἀπό τό 2010 καί μέχρι τό 2012, οἱ πιστώσεις που ἒδωσεν ἡ Τρόϊκα στήν Ἑλλάδαν χρησίμευσαν σέ πολύ μεγάλον βαθμόν γιά νά ἐξοφληθοῦν οἱ κύριοι πιστωτές τῆς Ἑλλάδος μέχρις ἐκείνην τήν περίοδον, δηλαδή οἱ ἰδιωτικές τράπεζες τῶν κυριωτέρων οἰκονομιῶν τῆς Εὐρωπαϊκῆς Ἒνωσης, ἀρχῆς γενομένης ἀπό τίς γαλλικές καί γερμανικές τράπεζες (4). Περίπου τό 80% τοῦ ἑλληνικοῦ χρέους τό κατεῖχον τό 2009 οἱ ἰδιωτικές τράπεζες 7 χωρῶν τῆς Εὐρωπαϊκῆς Ἒνωσης. Ἀπό μόνες τους, τό 2009, οἱ γερμανικές καί γαλλικές τράπεζες κατεῖχον περί τό 50% τοῦ συνόλου τῶν τίτλων τοῦ ἑλληνικοῦ χρέους. Ὁ Paulo Nogueira Batista καί ὁ Philippe Legrain, εἶναι οἱ ἐκτελεστικοί διευθυντές τοῦ ΔΝΤ καί σύμβουλοι τοῦ προέδρου τῆς Εὐρωπαϊκῆς Ἐπιτροπῆς Jose Manuel Barroso ἀντίστοιχα.

Σέ ἓνα ντοκυμαντέρ που προβλήθηκεν πρόσφατα ἀπό τό ARTE (5), ὁ Paulo Nogueira Batista, ἐκτελεστικός διευθυντής τοῦ ΔΝΤ, δηλώνει ὃτι ὃλοι οἱ διευθυντές τοῦ ΔΝΤ γνώριζαν πρίν ψηφίσουν τήν χορήγησιν αὐτοῦ τοῦ δανείου ὃτι αὐτό εἶχεν στήν πραγματικότηταν ὡς στόχον «νά διασώσῃ τίς γαλλικές καί γερμανικές τράπεζες, ὂχι τήν Ἑλλάδαν» (6) ὁ Philippe Legrain, ἐκτελεστικός διευθυντής τοῦ ΔΝΤ καί σύμβουλος τοῦ προέδρου τῆς Εὐρωπαϊκῆς Ἐπιτροπῆς Jose Manuel Barroso, συμπληρώνει διευκρινίζοντας ὃτι :

«Ἐκεῖνοι που ἒπαιρναν τίς ἀποφάσεις στό ΔΝΤ μπῆκαν σέ μειοψηφίαν ἀπό τόν τότε διευθυντήν τοῦ ΔΝΤ Ντομινίκ Στρος-Κάν που διεκδικοῦσεν ἐκείνην τήν ἐποχήν τήν προεδρίαν τῆς Γαλλίας καί ἂρα δέν ἢθελεν νά ἐπιβάλῃ ἀπώλειες στίς γαλλικές τράπεζες. Ἀπό τήν δικήν τους πλευράν, οἱ γερμανικές τράπεζες ἒπεισαν τήν Ἂνγκελα Μέρκελ ὃτι θά ἦταν δραματικόν νά χάσουν χρήματα. Κι ἒτσι οἱ κυβερνήσεις τῆς Εὐρωζώνης προσποιήθησαν σάν ἡ Ἑλλάς νά περνοῦσεν μόνον κάποιες πρόσκαιρες δυσκολίες». Γι’ αὐτό, «παρέκαμψαν μίαν βασικήν ἀρχήν τῆς συμφωνίας τοῦ Μάαστριχτ, τήν ρήτρα μή-διάσωσης. Δάνεισαν χρήματα στήν Ἀθήναν, ὂχι γιά νά σώσουν τήν Ἑλλάδαν, ἀλλά γιά νά σώσουν τίς γαλλικές καί γερμανικές τράπεζες που εἶχαν τήν ἀσυνειδησίαν νά χορηγήσουν δάνεια σέ μίαν ἀφερέγγυον χώραν».


Αὒξησαν ὑπερβολικά τά δάνεια

Ἓνας λογιστικός ἒλεγχος τοῦ ἑλληνικοῦ χρέους θά καταδείξῃ ὃτι οἱ εὐρωπαϊκές ἰδιωτικές τράπεζες αὒξησαν ὑπερβολικά τίς πιστώσεις τους στήν Ἑλλάδαν ἀνάμεσα στά τέλη τοῦ 2005 καί στό 2009 (οἱ πιστώσεις αὐξήθησαν πάνω ἀπό 60 δισεκατομμύρια εὐρώ περνώντας ἀπό τά 80 δισεκατομμύρια στά 140 δισεκατομμύρια) χωρίς νά λαμβάνουν ὑπ’ ὂψιν τήν πραγματικήν ἱκανότηταν τῆς Ἑλλάδος νά ἀποπληρώσῃ. Ἐπί πλέον, δάνεισαν στήν Ἑλλάδαν μέ πολύ χαμηλά ἐπιτόκια (0,35 % τριῶν μηνῶν τόν Ὀκτώβριον τοῦ 2009, 4,5 % 10 ἐτῶν τόν Ὀκτώβριον τοῦ 2009 (7) ἐνῷ ἡ Γερμανία δανειζόταν κατά μέσον ὃρον μέ περίπου 3,3 % τήν ἲδιαν ἐποχήν καί γιά τήν ἰδίαν διάρκειαν)(8).

Οἱ τράπεζες ἐνήργησαν τυχοδιωκτικά, βέβαιες καθώς ἦσαν ὃτι οἱ εὐρωπαϊκές ἀρχές θά ἒσπευδαν νά τίς βοηθήσουν σέ περίπτωσιν που θά ὑπῆρχον προβλήματα.
Ὃπως φάνηκεν πιό πάνω, ὁ λογιστικός ἒλεγχος θά καταδείξῃ ὃτι τό σχέδιον τῆς ὑποτιθεμένης διάσωσης τῆς Ἑλλάδος, που κατέστρωσαν οἱ εὐρωπαϊκές ἀρχές μέ τήν βοήθειαν τοῦ ΔΝΤ, χρησίμευσεν στήν πραγματικότηταν γιά νά ἐπιτρέψῃ στίς τράπεζες μερικῶν εὐρωπαϊκῶν χωρῶν που διαθέτουν ἀποφασιστικήν ἐπιρροήν στά εὐρωπαϊκά ὂργανα νά συνεχίσουν νά ἀποπληρώνονται ἀπό τήν Ἑλλάδαν ἐνῷ ταυτόχρονα μετέφεραν τό ρίσκο τους στά κράτη μέσῳ τῆς Τρόϊκας.

Δέν εἶναι ἡ Ἑλλάς που σώθηκεν ἀλλά μᾶλλον μία χοῦφτα μεγάλων εὐρωπαϊκῶν ἰδιωτικῶν τραπεζῶν που ἐδρεύουν κυρίως στίς πιό ἰσχυρές χῶρες τῆς ΕΕ.


Ἡ Τρόϊκα ὁ κύριος πιστωτής

Ἒτσι, οἱ εὐρωπαϊκές ἰδιωτικές τράπεζες ἀντικατεστάθησαν ἀπό τήν Τρόϊκα που ἒγινεν ὁ κύριος πιστωτής τῆς Ἑλλάδος ἀπό τά τέλη τοῦ 2010. 

Ὁ λογιστικός ἒλεγχος θά ἀναλύσῃ κατά πόσον εἶναι νόμιμον καί ἒννομον αὐτό τό σχέδιον διάσωσης. Εἶναι ἂραγε σύμφωνον μέ τίς συμβάσεις τῆς ΕΕ (εἰδικά μέ τό ἂρθρον 125 που ἀπαγορεύει σέ ἓνα κράτος μέλος νά ἐπωμισθῇ τίς οἰκονομικές δεσμεύσεις ἑνός ἂλλου κράτους μέλους) ; Ἂραγε τηρήθηκεν ἡ κανονική εὐρωπαϊκή διαδικασία λήψης ἀποφάσεων ;

Οἱ δημόσιοι δανειστές τοῦ 2010 (δηλαδή, τά 14 κράτη μέλη που παραχώρησαν δάνεια στήν Ἑλλάδαν συνολικοῦ ὓψους 53 δισεκατομμυρίων εὐρώ, τό ΔΝΤ, ἡ ΕΚΤ, ἡ Εὐρωπαϊκή Ἐπιτροπή, κλπ) ἂραγε σεβάστησαν τήν ἀρχήν τῆς αὐτονομίας τῆς θέλησης τοῦ δανειζόμενου, δηλαδή τῆς Ἑλλάδος, ἢ μήπως ἐπωφελήθησαν ἀπό τήν ἀπόγνωσίν της μπροστά στίς κερδοσκοπικές ἐπιθέσεις τῶν χρηματαγορῶν γιά νά τῆς ἐπιβάλλουν συμβάσεις που ἀντιβαίνουν στό δικόν της συμφέρον;

Μήπως αὐτοί οἱ δανειστές ἐπέβαλαν λεόντειους ὃρους, εἰδικά ὃταν ἀπαιτούσαν ὑπερβολικά ποσοστά ἀποπληρωμῆς ; (9) Ἂραγε τά 14 κράτη, μέλη που τό καθένα τους χορήγησεν διμερές δάνειον στήν Ἑλλάδαν, σεβάστησαν τίς νομικές καί συνταγματικές διατάξεις τῆς χώρας τους καθώς κι ἐκεῖνες τῆς Ἑλλάδος;


Πρέπει νά γίνῃ ἒλεγχος τῆς δράσης τοῦ ΔΝΤ

Πρέπει ἐπίσης νά γίνῃ ὁ λογιστικός ἒλεγχος τῆς δράσης τοῦ ΔΝΤ. Γνωρίζομεν ὃτι μέσα στούς κόλπους τῆς ἡγεσίας τοῦ ΔΝΤ πολλοί ἐκτελεστικοί διευθυντές (ὁ Βραζιλιάνος, ὁ Ἑλβετός, ὁ Ἀργεντινός, ὁ Ἰνδός, ὁ Ἰρανός, ὁ Κινέζος, ὁ Αἰγύπτιος) εἶχαν ἐκφράσει πολύ μεγάλες ἐπιφυλάξεις γιά τό δάνειον που παραχώρησεν τό ΔΝΤ τονίζοντας συγκεκριμένα ὃτι, μέ δεδομένες τίς πολιτικές που τῆς ἐπιβάλλοντο, ἡ Ἑλλάς δέν θά ἦταν σέ θέσιν νά τό ἐξοφλήσῃ.

Μήπως ἡ ἑλληνική κυβέρνησις, σέ συμπαιγνία μέ τόν τότε Γενικόν Διευθυντήν τοῦ ΔΝΤ, εἶχεν ζητήσει ἀπό τήν διοίκησιν τήν ἐπιφορτισμένην μέ τίς στατιστικές νά παραχαράξῃ τά σωστά στοιχεῖα γιά νά παρουσιάσῃ μίαν οἰκονομικήν κατάστασιν τόσον κακή που θά ἐπέτρεπεν στό ΔΝΤ νά ξεκινήσῃ σχέδιον διάσωσης  ; Ἀρκετά ἀνώτερα στελέχη τοῦ δημοσίου βεβαιώνουν ὃτι αὐτό ὂντως συνέβη.

Μήπως ἡ ΕΚΤ ὑπερέβη σέ πολύ μεγάλον βαθμόν τήν δικαιοδοσίαν της, ἀπαιτώντας ἀπό τό ἑλληνικόν κοινοβούλιον νά νομοθετήσῃ  γιά τό δικαίωμα στήν ἀπεργίαν ἢ γιά τόν καθορισμόν τῶν μισθολογικῶν ἐπιπέδων;


Τό κούρεμα καί τό δημοψήφισμα Παπανδρέου

Τόν Μάρτιον τοῦ 2012, ἡ Τρόϊκα ὀργάνωσεν μίαν ἀναδιάρθρωσιν τοῦ ἑλληνικοῦ χρέους που παρουσιάσθηκεν ἐκείνην τήν ἐποχήν ὡς ἐπιτυχία. Ἂς θυμηθοῦμεν ὃτι ὁ τότε πρωθυπουργός Γ. Παπανδρέου εἶχεν ἀναγγείλει στίς ἀρχές Νοεμβρίου 2011 καί τήν παραμονή μίας συνάντησης τῶν G20, τήν πρόθεσίν του νά ὀργανώσῃ τόν Φεβρουάριον τοῦ 2012 δημοψήφισμα γι’ αὐτήν τήν ἀναδιάρθρωσιν τοῦ ἑλληνικοῦ χρέους που προετοίμασεν ἡ Τρόϊκα.

Κάτω ἀπό τήν πίεσιν τῆς Τρόϊκας ὃμως, αὐτό τό δημοψήφισμα δέν ἒγινεν ποτέ κι ὁ ἑλληνικός λαός εἶδεν νά τοῦ στεροῦν τό δικαίωμα νά ἀποφανθῇ γιά τά νέα χρέη. Τά μεγάλα ΜΜΕ ἀναπαρήγαγον τό ἐπιχείρημα ὃτι ἡ ἀναδιάρθρωσις ἐπέτρεπεν νά μειωθῇ κατά 50% τό ἑλληνικόν χρέος. Στήν πραγματικότηταν, τό ἑλληνικόν χρέος εἶναι μεγαλύτερον τό 2015 ἀπό ὃ,τι ἦταν τό 2011, τήν χρονιάν που προηγήθηκεν τῆς μεγάλης διαγραφῆς τοῦ ὑποτιθεμένου 50%.

Ὁ λογιστικός ἒλεγχος θά καταδείξῃ ὃτι αὐτή ἡ ἐπιχείρησις ἀναδιάρθρωσης που συνιστοῦσεν μίαν τεραστίαν ἐξαπάτησιν συνδεόταν μέ τήν ἐμβάθυνσιν τῶν πολιτικῶν που ἀντιβαίνουν στό συμφέρον τῆς Ἑλλάδος καί τοῦ πληθυσμοῦ της.


Παράβασις συμβάσεων καί συνθηκῶν

Ὁ λογιστικός ἒλεγχος πρέπει ἐπίσης νά ἐκτιμήσῃ τό κατά πόσον οἱ αὐστηροί ὃροι που ἐπέβαλεν ἡ Τρόϊκα στήν Ἑλλάδαν ὡς ἀντάλλαγμα γιά τίς πιστώσεις που τῆς παρεχωρήθησαν συνιστοῦν μίαν χαρακτηριστικήν παραβίασιν μίας σειρᾶς συμβάσεων καί συνθηκῶν που ὀφείλουν νά σέβονται οἱ δημόσιες ἀρχές τόσον τῆς πλευρᾶς τῶν πιστωτῶν ὃσον κι ἐκείνης τοῦ δανειζομένου, δηλαδή τῆς Ἑλλάδος.

Ὁ καθηγητής νομικῆς Andreas Fischer-Lescano, γιά λογαριασμόν τοῦ Ἐργατικοῦ Κέντρου τῆς Βιέννης (11) ἀπέδειξεν χωρίς καμμιάν ἀμφιβολίαν ὃτι τά προγράμματα τῆς Τρόϊκας εἶναι παράνομα σύμφωνα μέ τό εὐρωπαϊκόν καί τό διεθνές δίκαιον. Τά μέτρα που προβλέπονταν ἀπό τά προγράμματα προσαρμογῆς καί τά ὁποῖα ἐπςεβλήθησαν στήν Ἑλλάδαν καθώς καί οἱ συγκεκριμένες πολιτικές που ἀποτελοῦν τίς ἂμεσες συνέπειές τους, παραβιάζουν μίαν σειράν θεμελιωδῶν δικαιωμάτων ὃπως τό δικαίωμα στήν ὑγείαν, στήν μόρφωσιν, στήν στέγασιν, στήν κοινωνικήν ἀσφάλισιν, σέ ἓνα δίκαιον μισθόν ἀλλά καί τήν ἐλευθερίαν τοῦ συνεταιρίζεσθαι καί τήν συλλογικήν διαπραγμάτευσιν.


Δικαιώματα

Ὃλα αὐτά τά δικαιώματα προστατεύονται ἀπό πολυάριθμα νομικά κείμενα σέ διεθνές κι εὐρωπαϊκόν ἐπίπεδον ὃπως ἀπό τήν Χάρτα θεμελιωδῶν δικαιωμάτων τῆς Εὐρωπαϊκῆς Ἒνωσης, τήν Εὐρωπαϊκήν Σύμβασιν γιά τά ἀνθρώπινα δικαιώματα, τήν εὐρωπαϊκήν κοινωνικήν Χάρτα, τίς δύο Συμβάσεις τοῦ ΟΗΕ γιά τά ἀνθρώπινα δικαιώματα, τήν Χάρτα τοῦ ΟΗΕ, τήν Σύμβασιν τοῦ ΟΗΕ γιά τά δικαιώματα τοῦ παιδιοῦ, τήν Σύμβασιν τοῦ ΟΗΕ γιά τά δικαιώματα τῶν ἀτόμων μέ ἀναπηρίαν, ἀλλά καί ἀπό τίς συμβάσεις τῆς Διεθνοῦς Ὀργάνωσης Ἐργασίας (ΔΟΕ) που ἒχουν καθεστώς γενικῆς ἀρχῆς τοῦ δικαίου (PGD). Ὁ κατάλογος τῶν ἂρθρων που παρεβιάσθησαν ἀπό τά μνημόνια που ἐπεβλήθησαν στήν Ἑλλάδαν, καί που κατήρτισεν μέ κάθε λεπτομέρειαν ὁ καθηγητής Ficher-Lescano, εἶναι ἐντυπωσιακός κι ἐμπλέκει τήν νομικήν εὐθύνην τῶν ὀντοτήτων που συγκροτοῦν τήν Τρόϊκα ἢ που δημιουργήθησαν ἀπό αὐτήν (γιά παράδειγμα, ὁ Εὐρωπαϊκός Μηχανισμός Σταθερότητος).

Μία νέα πρόσφατος μελέτη τῆς Margot E. Salomon, διευθύντριας τοῦ Κέντρου μελέτης τῶν ἀνθρωπίνων δικαιωμάτων στό London School of Economics and Political Science ἐνισχύει τήν ἐτυμηγορίαν τοῦ καθηγητοῦ Fischer-Lescano.

Ἡ Margot Salomon ὑπενθυμίζει σέ αὐτήν τήν μελέτην μέ τόν τίτλον “Of Austerity, Human Rights and International Institutions” ὃτι οἱ ὀργανώσεις που ἀποτελοῦν τήν Τρόϊκα πρέπει ὑποχρεωτικά νά σέβονται τίς εὐρωπαϊκές καί διεθνεῖς συνθῆκες ὃπως τήν Εὐρωπαϊκήν Κοινωνικήν Χάρτα ἢ τό Διεθνές Σύμφωνον γιά τά οἰκονομικά, κοινωνικά καί πολιτισμικά δικαιώματα. Καί γι’ αὐτόν τόν λόγον, δέν μποροῦν νά ἐπιβάλλουν στά κράτη μέτρα που θά ὁδηγούσαν στήν παραβίασιν τῶν ἀνθρωπίνων δικαιωμάτων, πρᾶγμα που ἢδη ὑπενθύμισεν πάρα πολλές φορές ἡ Ἐπιτροπή τοῦ ΟΗΕ γιά τά οἰκονομικά, κοινωνικά καί πολιτισμικά δικαιώματα.


Ἡ Τρόϊκα παραβιάζει δικαιώματα

Αὐτή ἡ μελέτη ἀποδεικνύει κατόπιν τήν πλήρην νομικήν εὐθύνην που φέρει ἡ Τρόϊκα στήν παραβίασιν τῶν δικαιωμάτων τοῦ ἑλληνικοῦ πληθυσμοῦ καθώς ἐμπλέκεται σέ ὃλα τά ἐπίπεδα στήν ἐπεξεργασίαν καί στήν ἐφαρμογήν τῆς συμφωνίας. Ἀντίθετα μέ τίς διακηρύξεις τοῦ ΔΝΤ σύμφωνα μέ τίς ὁποῖες τά κράτη ἀποφασίζουν μόνα τους τίς πολιτικές τους, ἡ Ἑλλάς βρίσκεται ὑπό τήν κηδεμονίαν τῶν πιστωτῶν της καί δέν διαθέτει κανένα περιθώριον ἑλιγμῶν.

Αὐτές οἱ παρανομίες, που ἡ Ἐπιτροπή λογιστικοῦ ἐλέγχου θά ἀναλάβῃ νά καταδείξῃ, προκαλοῦν τήν ἀκύρωσιν τῶν δεσμεύσεων τῆς προηγουμένης κυβέρνησης πρός τήν Τρόϊκα που ἒχει μετατραπεῖ τώρα σέ «θεσμούς», συμπεριλαμβανομένων τῶν δανείων που χορηγήθησαν στήν Ἑλλάδαν σέ ἀντάλλαγμα γιά τήν ἐφαρμογήν αὐτῶν τῶν παρανόμων συμφωνιῶν.



Σεβασμός στούς κανονισμούς

Ὁ λογιστικός ἒλεγχος θά πρέπῃ νά ἐξακριβώσῃ ἂν, ὃπως τό ἐπιβάλλῃ ὁ προαναφερθείς Κανονισμός (ΕΕ) Νο 472/2013 τοῦ Εὐρωπαϊκοῦ Κοινοβουλίου καί τοῦ Συμβουλίου τῆς 21ης Μαΐου 2013, τό «πρόγραμμα μακροοικονομικῆς προσαρμογῆς σέβεται πλήρως τό ἂρθρον 152 τῆς Συνθήκης γιά τήν λειτουργίαν τῆς Εὐρωπαϊκῆς Ἒνωσης καί τό ἂρθρον 28 τῆς χάρτας θεμελιωδῶν δικαιωμάτων τῆς Εὐρωπαϊκῆς Ἒνωσης». Ὁ λογιστικός ἒλεγχος πρέπει ἐπίσης νά ἐξακριβώσῃ κατά πόσον τηρεῖται τό ἀκόλουθον ἐδάφιον τοῦ Κανονισμοῦ:
«Οἱ προσπάθειες δημοσιονομικῆς ἐξυγίανσης που καθορίζονται στό πρόγραμμα μακροοικονομικῆς προσαρμογῆς λαμβάνουν ὑπ’ ὂψιν τήν ἀνάγκην νά ἐξασφαλίζονται ἐπαρκῆ μέσα γιά τίς θεμελιώδεις πολιτικές, ὃπως εἶναι ἡ ἐκπαίδευσις καί ἡ δημόσια ὑγεία».

Πρέπει ἐπίσης νά ἐξακριβωθῇ κατά πόσον ἐφαρμόζεται ἡ ἐξῆς θεμελιώδης ἀρχή τοῦ Κανονισμοῦ:
«Σύμφωνα μέ τό ἂρθρον 9 τῆς Συνθήκης γιά τήν λειτουργίαν τῆς Εὐρωπαϊκῆς Ἒνωσης, ἡ Ἒνωσις πρέπει νά λαμβάνει ὑπ’ ὂψιν κατά τόν καθορισμό καί τήν ἐφαρμογήν τῶν πολιτικῶν καί τῶν δράσεών της, τίς ἀπαιτήσεις που συνδέονται μέ τήν προαγωγήν ἑνός ὑψηλοῦ ἐπιπέδου ἀπασχόλησης, μέ τήν ἐξασφάλισιν ἐπαρκοῦς κοινωνικῆς προστασίας, μέ τήν καταπολέμησιν τοῦ κοινωνικοῦ ἀποκλεισμοῦ, καθώς καί μέ τό δικαίωμα στήν ἐκπαίδευσιν ὑψηλοῦ ἐπιπέδου, στήν κατάρτισιν καί στήν προστασίαν τῆς ἀνθρωπίνης ὑγείας».

Πρέπει νά γίνῃ ἀντιπαραβολή τῶν προαναφερθέντων μέ τήν ἒκθεσιν ἀξιολόγησης τῆς ἐφαρμογῆς τοῦ δευτέρου προγράμματος διαρθρωτικῆς προσαρμογῆς που δημοσιεύθηκεν τόν Ἀπρίλιον τοῦ 2014 ἀπό τίς ἁρμόδιες ὑπηρεσίες τῆς ΕΕ καί στό ὁποῖον οἱ συντάκτες του χαιρετίζουν τήν μείωσιν κατά 20% τῶν θέσεων ἐργασίας στό ἑλληνικόν δημόσιον (15). Σέ ἓνα πλαίσιον μέ τίτλον οἱ «ἐπιτυχίες τοῦ οἰκονομικοῦ προγράμματος προσαρμογῆς» («Success stories of the Economic Adjustment Programme»), μποροῦμεν νά διαβάσωμεν ὃτι οἱ μεταρρυθμίσεις τῆς ἀγορᾶς ἐργασίας ἐπέτρεψαν νά μειωθῇ ὁ νόμιμος ἐλάχιστος μισθός καί ὃτι κατηργήθησαν 150.000 θέσεις ἐργασίας στήν δημοσίαν διοίκησιν («decrease in general government employment by 150.000», σελ.10).


Παραβιάζουν δικαιώματα

Ὁ λογιστικός ἒλεγχος θά πρέπῃ νά μπορέσῃ νά δείξῃ ξεκάθαρα ὃτι τά μέτρα που ἒχουν ὑπαγορεύσει οἱ πιστωτές συνιστοῦν προφανῆ πισωγυρίσματα τῆς ἂσκησης τῶν θεμελιωδῶν ανθρωπίνων δικαιωμάτων καί χαρακτηριστικήν παραβίασιν μίας σειρᾶς συμβάσεων.

Μποροῦν νά ταυτοποιηθούῦν σημαντικές παρατυπίες. Ὁ λογιστικός ἒλεγχος θά καταδείξῃ ἐπίσης σέ ποιόν βαθμόν παρεβιάσθησαν τό ἑλληνικόν Σύνταγμα καί τά δικαιώματα τοῦ Κοινοβουλίου. (16) Κατά συνέπειαν, ἡ ἐπιτροπή που θά ἐπωμισθῇ τό καθῆκον νά διεξαγάγῃ τόν λογιστικόν ἒλεγχον θά μπορῇ νά ἐκφέρη τεκμηριωμένην γνώμην γιά τό κατά πόσον τό χρέος καί τό δάνειον που ἒχει συνάψει ἡ Ἑλλάς μέ τήν Τρόϊκα εἶναι νόμιμον, ἂνομον ἢ ἂκυρον.


Σχετικά με τα χρέη που συνήφθησαν πριν παρέμβει η Τρόικα το Μάη του 2010

Κατ’ ἀρχήν ὑφίσταται τό χρέος που δημιουργήθηκεν ἀπό τήν δικτατορίαν τῶν συνταγματαρχῶν, καί τό ὁποῖον τετραπλασιάστηκεν ἀνάμεσα στά ἒτη 1967 καί 1974. Προφανῶς ἀνταποκρίνεται ἀπόλυτα στόν χαρακτηρισμόν τοῦ ἀπεχθοῦς χρέους. Ἀκολούθως, βρισκόμαστε ἀντιμέτωποι μέ τό σκάνδαλον τῶν Ὀλυμπιακῶν Ἀγώνων τοῦ 2004. Σύμφωνα μέ τόν Dave Zirin, ὃταν ἡ ἑλληνική κυβέρνησις ἀνεκοίνωσεν μέ περηφάνεια τό 1997 στούς Ἓλληνες πολῖτες ὃτι ἡ Ἑλλάς θά εἶχεν τήν τιμήν νά ὑποδεχθῇ ἑπτά χρόνια ἀργότερα τούς Ὀλυμπιακούς Ἀγῶνες, οἱ Ἀρχές τῶν Ἀθηνῶν καί ἡ Διεθνής Ὀλυμπιακή Ἐπιτροπή προέβλεπαν μίαν δαπάνην 1,3 δισεκατομμυρίων δολλαρίων. Μερικά χρόνια ἀργότερα, τό κόστος εἶχεν πολλαπλασιασθεῖ ἐπί τέσσερα κι ἀνερχόταν σέ 5,3 δισεκατομμύρια δολλάρια. Ἀμέσως μετά τούς Ἀγῶνες, τό ἐπίσημον κόστος εἶχεν φθάσει στά 14,2 δισεκατομμύρια δολλάρια. Σήμερα, σύμφωνα μέ διάφορες πηγές, τό πραγματικόν κόστος θά πρέπῃ νά ξεπέρασεν τά 20 δισεκατομμύρια δολλάρια.

Διάφορα συμβόλαια που ὑπεγράφησαν ἀνάμεσα στίς ἑλληνικές ἀρχές καί μεγάλες ξένες ἰδιωτικές ἑταιρεῖες ἀποτελοῦν σκάνδαλον ἐδῶ καί κάμποσα χρόνια στήν Ἑλλάδαν. Αὐτά τά συμβόλαια ὑπενόμευσαν τήν αὒξησιν τοῦ χρέους. Ἂς παραθέσωμεν μερικά παραδείγματα τά ὁποῖα τροφοδότησαν τό ἑλληνικόν χρονικόν:

1. Τό σκάνδαλον τῶν γερμανικῶν ὑποβρυχίων (τά ὁποῖα εἶχαν κατασκευασθεῖ ἀπό τήν HDW που εἶχεν ἀπορροφηθεῖ ἀπό τήν Thyssen) συνολικῆς ἀξίας 5 δισεκατομμυρίων εὐρώ, ὑποβρύχια που παρουσίασαν ἀπό τήν ἀρχήν τό ἐλάττωμα νά γέρνουν ὑπερβολικά πρός τά …ἀριστερά (!) καί νά εἶναι ἐξοπλισμένα μέ ἐλαττωματικόν ἠλεκτρονικόν ἐξοπλισμόν. Μία δικαστική ἒρευνα γιά ἐνδεχόμενες εὐθῦνες (διαφθορά) τῶν πρώην Ὑπουργῶν Ἀμύνης βρίσκεται σ’ ἐξέλιξιν.

2. Ἀρκετά συμβόλαια ἒγιναν μέ τήν γερμανικήν πολυεθνικήν Siemens, ἡ ὁποία κατηγορεῖται- τόσον ἀπό τήν γερμανικήν δικαιοσύνην ὃσον καί ἀπό τήν ἑλληνικήν- πώς ἒδινεν προμήθειες καί λάδωνεν τό πολιτικόν, στρατιωτικόν καί διοικητικόν προσωπικόν τῆς Ἑλλάδος, μέ ἓνα ποσόν τό ὁποῖον πλησίαζεν τό ἓνα δισεκατομμύριον εὐρώ. Ὁ κύριος ἰθύνων τῆς ἑταιρείας Siemens-Hellas, ὁ ὁποῖος ὁμολόγησεν πώς εἶχεν «χρηματοδοτήσει» τά δύο μεγάλα ἑλληνικά κόμματα, τό ἒσκασεν τό 2010 στήν Γερμανίαν καί ἡ γερμανική δικαιοσύνη ἀπέρριψεν τήν αἲτησιν ἒκδοσής του που ἐξέδωσεν ἡ Ἑλλάς.

Αὐτά τά σκάνδαλα συμπεριλαμβάνουν τήν πώλησιν, ἀπό τήν Siemens καί τούς διεθνεῖς συνεταίρους της, τοῦ ἀντιπυραυλικοῦ συστήματος Patriot (1999, 10 ἑκατομμύρια εὐρώ γιά λάδωμα), τῆς ψηφιοποίησης τῶν τηλεφωνικῶν κέντρων τοῦ ΟΤΕ (λαδώματα 100 ἑκατομμυρίων εὐρώ), τοῦ συστήματος ἀσφαλείας «C41»,τό ὁποῖον ἀγοράστηκεν μέ τήν εὐκαιρίαν τῶν Ὀλυμπιακῶν Ἀγώνων τοῦ 2004 καί ποτέ δέν ἐτέθη σέ λειτουργίαν, τήν πώλησιν ὑλικοῦ στούς ἑλληνικούς σιδηροδρόμους (ΟΣΕ), τοῦ συστήματος τηλεπικοινωνιῶν Ἑρμῆς στόν Ἑλληνικόν Στρατόν, πανάκριβων ἐξοπλισμῶν στά ἑλληνικά νοσοκομεῖα.


Οἱ δίκες

Στίς ἀρχές Μαρτίου 2015, ἢρχισεν στήν Ἀθήναν ἡ δίκη γιά μίαν ἀπό τίς πολλές ὑποθέσεις διαφθορᾶς στίς ὁποῖες ἐνέχεται ἡ Siemens, ἐκείνη τοῦ ΟΤΕ. Μεταξύ τῶν 64 κατηγορουμένων, 13 εἶναι Γερμανοί ὑπήκοοι, στελέχη τῆς μητρικῆς ἑταιρείας. Σύμφωνα μέ τό κατηγορητήριον, ἡ Siemens φέρεται νά ἒχῃ δωροδοκήσει μέ 70 ἑκατομμύρια εὐρώ γιά νά ἀποσπάσῃ μίαν σύμβασιν γιά τήν ψηφιοποίησιν τοῦ ἑλληνικοῦ δημοσίου δικτύου τηλεπικοινωνιῶν ἐκείνης τῆς ἐποχῆς, τοῦ ΟΤΕ (ἡ σύμβασις εἶναι τοῦ 1997). Μεταξύ τῶν κατηγορουμένων εἶναι ὁ πρώην ἰσχυρός ἂνδρας τῆς Siemens Hellas Μιχάλης Χριστοφορᾶκος, που διέφυγεν στήν Γερμανίαν καί οἱ γερμανικές ἀρχές ἀρνοῦνται πάντα νά ἐκδώσουν στήν Ἑλλάδαν. Οἱ κατηγορίες εἶναι γιά «ξέπλυμα χρήματος» καί γιά «ἐνεργόν καί παθητικήν διαφθοράν».

Ὁ Θεόδωρος Τσουκᾶτος, σύμβουλος τοῦ πρώην πρωθυπουργοῦ Κῶστα Σιμίτη (ΠΑΣΟΚ)  περιλαμβάνεται κι αὐτός στούς κατηγορουμένους. « Ὁ Τσουκᾶτος φέρεται νά ἒχει μοιράσει 1.000.000 γερμανικά μᾶρκα καί ἰσχυρίστηκε ὃτι αὐτά τά ποσά κατέληξαν στό ταμεῖον τοῦ ΠΑΣΟΚ». Οἱ ἂλλοι κατηγορούμενοι εἶναι ἀνώτερα στελέχη τῆς ἑλληνικῆς θυγατρικῆς τῆς Siemens, καθώς καί γερμανοί ὑπήκοοι που φέρονται νά ἐνέκριναν τίς μίζες καί τίς πληρωμές. Ὁ μόνος Ἓλλην πολιτικός που σχετίζεται μέ αὐτό τό σκάνδαλον καί που ἒχει μέχρι τώρα καταδικασθεῖ εἶναι ὁ πρώην ὑπουργός Μεταφορῶν Τάσος Μαντέλης, που κατεδικάσθη σέ φυλάκισιν τριῶν χρόνων μέ ἀναστολήν τό 2011 ἀφοῦ κρίθηκεν ἒνοχος ὃτι δωροδοκήθηκεν μέ 450.000 γερμανικά μᾶρκα (230.000 ευρώ) ἀπό τήν Siemens ἀνάμεσα στό 1998 καί στό 2000.


Συμμετοχή τῆς Goldman Sachs

Στήν περίοδον που προηγήθηκεν τῆς κρίσης τοῦ 2010, ὁ λογιστικός ἒλεγχος θά πρέπῃ ἐπίσης νά καταδείξῃ τήν ἐνεργόν συμμετοχήν τῆς Goldman Sachs στήν παραποίησιν τῶν οἰκονομικῶν στοιχείων τῆς Ἑλλάδος καί τῶν συνεπειῶν που εἶχεν αὐτή ἡ παραποίησις γιά τό ἑλληνικόν χρέος. Θά πρέπῃ ἐπίσης νά καταδείξῃ τίς συνέπειες που εἶχαν τά δῶρα που πρόσφεραν οἱ ἑλληνικές ἀρχές στίς ἑλληνικές τράπεζες καί πῶς μία ἀπό τίς κύριες ἑλληνικές οἰκονομικές αὐτοκρατορίες, ἐκείνη τοῦ μεγιστάνα Λάτση ἐπωφελήθηκεν μέ ἂνομον ἢ ἀκόμη καί παράνομον τρόπον. Θά ἀναλύσωμεν ἐπίσης τίς συνέπειες που εἶχεν ἡ ἒνταξις στό εὐρώ πάνω στό ἑλληνικόν χρέος.

Συμπέρασμα. Ὁ λογιστικός ἒλεγχος θά καταδείξῃ ὃτι ἓνα πολύ μεγάλον μέρος τοῦ ἑλληνικοῦ χρέους που συνήφθη τόσον στήν περίοδον που προηγήθηκεν τῆς ἐπέμβασης τῆς Τρόϊκα ὃσον καί σέ ἐκείνην που τήν ἀκολούθησεν εἶναι ἂνομον, παράνομον, ἀπεχθές καί δυσβάστακτον.

Ὁ λογιστικός ἒλεγχος θά καταδείξῃ ἐπίσης τίς εὐθῦνες ἐκείνων που ὠφελήθησαν τόσον στήν Ἑλλάδαν ὃσον καί σέ διεθνές ἐπίπεδον στούς χρηματοπιστωτικούς κύκλους, στόν χῶρον τῶν μεγάλων βιομηχανικῶν ἐπιχειρήσεων καθώς καί στήν καρδιάν τῶν εὐρωπαϊκῶν θεσμῶν.


Ἡ Πρόεδρος τῆς Βουλῆς καί ἡ κοινοβουλευτική διπλωματία

Ἡ Ζωή Κωνσταντοπούλου, κατά τήν ἀνάληψιν τῶν καθηκόντων της ὡς προέδρου τῆς ἑλληνικῆς Βουλῆς, εἶχεν τονίσει ὃτι «θά ἀναληφθοῦν πρωτοβουλίες ὣστε τό Κοινοβούλιον νά συμβάλλῃ οὐσιαστικά στήν προώθησιν τῶν ἑλληνικῶν διεκδικήσεων γιά τήν διαγραφήν τοῦ μεγαλυτέρου μέρους τοῦ χρέους καί τήν πρόβλεψιν ρητρῶν ἀνάπτυξης καί ἐγγυήσεων ἀναχαίτισης τῆς ἀνθρωπιστικῆς κρίσης καί ἀνακούφισης τοῦ λαοῦ μας. Ἡ κοινοβουλευτική διπλωματία δέν εἶναι ἐθιμοτυπία οὒτε δημόσιες σχέσεις».

Καί προσέθεσεν: «Τό αἲτημα μίας δικαίας κι ἐπωφελοῦς λύσης γιά τόν λαόν μας, μέ διαγραφήν χρέους καί μορατόριουμ ἀποπληρωμῶν που θά ἀποτελέσῃ τό ἀντικείμενον μίας ζωντανῆς διακοινοβουλευτικῆς καμπάνιας διεκδίκησης που θά στηρίζεται στήν ζῶσαν ἐνημέρωσιν τῶν ἂλλων κοινοβουλίων καί κοινοβουλευτικῶν συνελεύσεων ἀλλά καί τῶν εὐρωπαϊκῶν λαῶν που ἢδη ἐνεργοποιοῦνται ἀλληλέγγυα πρός τόν λαόν μας».

Ὃπως ἡ Ζωή Κωνσταντοπούλου τό δήλωσεν στίς 7 Μαρτίου 2015 στήν γαλλικήν ἐφημερίδαν Le Monde «Ὁ λαός ἒχει δικαίωμα νά ζητήσῃ νἀ διαγραφῇ τό μέρος τοῦ χρέους που θά κριθῇ ὃτι εἶναι παράνομον ἀπό τό πόρισμα τῆς ἐπιτροπῆς».

 Ὁ Ἐρίκ Τουσέν εἶναι πρόεδρος τοῦ βελγικοῦ τμήματος τῆς Ἐπιτροπῆς γιά τήν ἀκύρωσιν τοῦ χρέους τοῦ Τρίτου Κόσμου (CADTM), μέλος τοῦ Ἐπιστημονικοῦ Συμβουλίου τῆς ATTAC Γαλλίας, καί τοῦ Διεθνοῦς Συμβουλίου τοῦ Παγκοσμίου Κοινωνικοῦ Φόρουμ. Εἶναι διδάκτωρ πολιτικῶν ἐπιστημῶν τῶν πανεπιστημίων τῆς Λιέγης καί τῶν Παρισίων VIII. Ἒχει γράψει δεκάδες βιβλία που ἒχουν μεταφραστεῖ σέ δεκάδες γλῶσσες κι ἒχουν ἐκδοθεῖ σέ ἂλλες τόσες χῶρες.

Τό 1981 ἡ Νέα Δημοκρατία παρέδωσεν τό χρέος στό 34,5 % στόν Ἀνδρέαν Παπανδρέου. Τό 1988, τελευταία ὁλόκληρη χρονιά που ὁ Ἀνδρέας Παπανδρέου ἢσκησεν τήν ἐξουσίαν, τό δημόσιον χρέος ἦταν πάνω ἀπό 30 ὁλόκληρες ἑκατοστιαῖες μονάδες ὑψηλώτερον – εἶχε φθάσει στό 66,8 % τοῦ ΑΕΠ. Τό 1990 ὁ Κωνσταντίνος Μητσοτάκης τό παρέλαβεν στό ὓψος τοῦ 69,9% τοῦ ΑΕΠ. 
Τό ἀπεγείωσεν, παραδίδοντάς το πάνω ἀπό 40 ἑκατοστιαῖες μονάδες ὑψηλώτερον, στό 111,6 % τοῦ ΑΕΠ, τό 1993.Τό 1994 καί τό 1995, που κυβέρνησεν πάλιν ὁ Ἀνδρέας Παπανδρέου, τό δημόσιον χρέος μειώθηκεν ὁριακά στό 109,3 % καί 110,1 % τοῦ ΑΕΠ. Τήν ὀκταετίαν τοῦ Κώστα Σημίτη (1996-2003) τό δημόσιον χρέος τῆς Ἑλλάδος παρέμεινεν σταθερόν σέ αὐτό τό ὓψος. Παρεδόθη ἐλαφρῶς μειωμένον τό 2003, στό 107,8 % τοῦ ΑΕΠ, ἒχοντας φθάσει στό μέγιστον τό 2001, μέ 114,1% τοῦ ΑΕΠ, καί στό ἐλάχιστον τό 1999, μέ 104,6% τοῦ ΑΕΠ.
Ὁ Κώστας Καραμανλῆς τό παρέλαβεν, λοιπόν, στό ὓψος τοῦ 107,8 % τό 2004 καί τό παρέδωσεν γύρω στό 115 % τοῦ ΑΕΠ στά τέλη Σεπτεμβρίου, μέ τό τελικόν ὓψος του γιά τό 2009 –ἒπειτα ἀπό τρεῖς μῆνες διακυβέρνησης τοῦ Γιώργου Παπανδρέου καί πολλές λαθροχειρίες τῆς Στατιστικῆς Ὑπηρεσίας– νά ἀνέρχεται στό 129,7 % τοῦ ΑΕΠ !
Κατά τήν μνημονιακήν πενταετίαν 2010-2014, μέ τόν Γιῶργον Παπανδρέου πρωθυπουργόν τά δύο πρῶτα χρόνια καί τούς Λουκᾶ Παπαδῆμον κι Ἀντώνην Σαμαρᾶν στήν συνέχειαν, τό ἑλληνικόν δημόσιον χρέος ἀπό τό 130% ἐκτινάχθηκε σχεδόν στό 180% τοῦ ΑΕΠ. Αὐξήθηκεν, δηλαδή, κατά 50 ἑκατοστιαῖες μονάδες μέσα στήν ὀλεθρίαν πενταετίαν τοῦ Μνημονίου καί, μάλιστα, μέ «κούρεμά» του κατά 53 % μέ τό PSI. Ὃλα αὐτά ὡς συνέπεια μίας πολιτικῆς που ἐξουθένωσεν τούς Ἓλληνες δῆθεν γιά νά... μειωθῇ τό χρέος !
Εἰδικά μέ τό ἐγκληματικόν PSI ἒγινεν τό ἐξῆς ἀπίστευτον : «Κουρεύθηκαν» οἱ ἀπαιτήσεις τῶν Ἑλλήνων πολιτῶν ἀπό τό κράτος, ἐνῷ τῶν ξένων ἒμειναν ἀνέπαφες. Δηλαδή τά ἀσφαλιστικά ταμεῖα κρατικά ὁμόλογα μικροεπενδυτῶν, ἐνῷ ὁ ἑλληνικός λαός ἀνακαιφαλαιοποίησεν ἐν ἀγνοίᾳ του τίς τράπεζες μπαίνοντας ἐγγυητής ὁ ἲδιος μέ τό  «...τομάρι»  του καί βάζοντας ὑποθήκην τά παιδιά του.
Ἐν ὀλίγοις αὐτό που συνέβη μέ τό PSI ἦταν νά πάρουν τό «πορτοφόλι» τῶν Ἑλλήνων πολιτῶν καί νά ἁρπάξουν ἀπο μέσα τά μισά του χρήματα. Μετά τό ἐπέστρεψαν πίσω καί μέ τήν βοήθειαν τῶν πολύ ὑπόπτου ρόλου τῶν ἐγχωρίων ΜΜΕ ἒγινεν πλύσις ἐγκεφάλου στόν ἑλληνικόν λαόν καί οἱ πολῖτες εἶπαν μέ ἀνακούφισιν  «οὒφ, ξαλάφρωσα» !



   


Ἀνηρτήθη ἀπό : zeuxisblog46


Enter your email address:


Delivered by FeedBurner

Print Friendly and PDF


Σχόλια

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Ποῖες οἱ ἐπιπτώσεις τῆς εὐρείας ζώνης ;

Τά πρῶτα δειλά σημάδια ἀνάκαμψης στίς ΗΠΑ

Πῶς βλέπουν οἱ ξένοι τούς Ἓλληνες ;;