Στρατηγικές ἐξουθένωσης



Τακτικές περαιτέρω ἀποδυνάμωσης τῆς χώρας 

Ἐφαρμόζουν κυβέρνησις καί δανειστές


Καθημερινῶς γινόμαστε μάρτυρες τῆς ἐξέλιξης ἑνός πολυδαίδαλου στήν δομήν του δράματος. Ξεκινῶντες ἀπό τήν μεταπολίτευσιν γιά νά μήν τό σπρώξωμεν ἓως τήν μεταπολεμικήν Ἑλλάδαν ἢ κι ἐνωρίτερα, οἱ διαδοχικές κυβερνήσεις ἐδημιούργησαν ἓνα σύστημα διακυβέρνησης τῆς χώρας ἐγκαθιδρύοντας ὃλες ἐκεῖνες τίς ὑποδομές γιά τήν ἀνάπτυξιν ἑνός κράτους τέρατος. Μίας μηχανῆς ἡ ὁποία στήν ἐξέλιξίν της ἒφθασεν σήμερα νά καταστρέφῃ ἀδιακρίτως καί κυριολεκτικῶς νά καταναλίσκῃ, νά τρώγῃ τούς ἲδιους τούς δημιουργούς της, ἢ γιά νά τό θέσωμεν ἀλλιῶς πως τούς ἑκάστοτε χειριστές της, δηλαδή τούς κυβερνώντας.

Ἂν θεωρήσωμεν ὃλα τά μέχρις τοῦδε πεπραγμένα τῶν κυβερνήσεων, ἀνεξαρτήτως ἐκπροσώπων τους (πρωθυπουργῶν κλπ.), ὡς καλῶς ἢ κακῶς πραχθέντα ἀδιάφορον τί, νομίζω μποροῦμεν νά δεχθοῦμεν ἀνέτως, τό γεγονός πώς τό ὃτι κατελήξαμεν σέ κάποιον στάδιον, ὃπου προκύπτουν κάποια ἀποτελέσματα καί συμπεράσματα  τά ὁποῖα ἐπέτρεψαν στόν λαό τήν δυνατότηταν νά ἀντιληφθῇ : 
  • ὃτι ὃλοι ἀνεξαιρέτως οἱ παρόντες, οἱ προηγούμενοι καί ὃλοι γενικῶς οἱ κυβερνῆτες του ἀπεδείχθησαν ἂχρηστοι, ὑποτελεῖς κι ἐξαρτώμενοι

  • πώς  ἀνεξαρτήτως κόμματος καί μηχανισμοῦ του, ἡ κομματοκρατία ἒβλαψεν τήν Ἑλλάδαν πολλαπλῶς,  ὁδηγώντας την ἐδῶ που εἶναι σήμερα,

  • ὃτι τελικῶς ὃ,τι καί ἂν κάνουν τελικός στόχος τους εἶναι ἡ μακροημέρευσίς τους στήν ἐξουσίαν καί τό πρoσωπικόν ὂφελος, ἢ ἂλλως τό χρῆμα.

Σέ τελικήν ἀνάλυσιν εἶναι κάτι τό ὠφέλιμον γιά τόν λαόν που τόν βοηθάει νά προβλέψῃ καί τίς μελλοντικές, τίς ἐπόμενες κινήσεις τους. Αὐτό ἒχει κάποιαν ἀξίαν ἀπό τήν στιγμήν που κοντεύει πλέον σέ εὐρεῖαν κλίμακα νά ἐδραιωθῇ αὐτή ἡ ἀντίληψις περί τῶν κομμάτων καί τῶν παραγόντων που ξεπηδοῦν ἀπό τούς κολπους τους.


Πέραν τούτων τῶν χρησίμων καί γενικῶς παραδεδεγμένων συμπερασμάτων που διέπουν τήν στιγμήν αὐτήν ὃλον τόν ἑλληνικόν κόσμον, ὑπάρχουν σάν παρελκόμενα ἢ συνάρτησις ἂν θέλετε τῶν προηγουμένων καί ὡρισμένα ἀκόμη. Αὐτά ἒχουν νά κάνουν μέ τό σήμερα (ἂν καί στό παρελθόν ἒγιναν παρόμοιες προσπάθειες νά ξεγελάσουν τόν λαόν) καί ἐπίσης ὃπως ἒχομεν ἀναφέρει καί πάλιν, στήν ἒλλειψιν φαντασίας ἐκείνων που κατευθύνουν καί κινοῦν τά νήματα ἀπό τό παρασκήνιο κινητοποιοῦντες αὐτόν τόν τερατώδη μηχανισμό που σέ ἀνάλυσιν εἶναι δικόν τους κατασκεύασμα. Ἡ πρωτοτυπία εἶναι κάτι που ἲσως δέν γνωρίζουν ὃλοι ὃσοι ἀσχολοῦνται μέ τήν φροντίδαν ἀνανέωσης τῶν ὑφισταμένων ἐπί χρόνια δομῶν. Ὁ λαός κατενόησεν αὐτήν τους τήν ἀδυναμίαν, ὃπως καί τήν ἀνεπάρκειαν τῶν μαριονετῶν που κινοῦν κατά βούλησιν ἐνώπιον ἡμῶν τῶν πολιτῶν.

Μία ἂλλη διαπίστωις κι αὐτή ὂχι δική μου, ἀλλά γενικῆς ἀπηχήσεως εἶναι τό ὃτι ἒχουν πλέον χάσει (ὂχι μόνον τήν ἐπαφήν μέ τήν κοινωνίαν), τόν ἒλεγχον τῆς ἰδίας τῆς δημιουργίας τους. Ἡ μηχανή ὡς κι ἐξ ἀρχῆς εἲπαμεν ἐργάζεται πλέον ἀνεξέλιγκτα "τρώγοντας" τούς ἲδιους τούς χειριστάς της τουτέστιν τούς κυβερνῶντας. Ἡ γελοιοποίησις ὡς ἀποτέλεσμα τῶν παλινωδιῶν, τῶν συνεχῶν μεταπτώσεων, τῆς ἀδυναμίας ἐπιβολῆς ἑνιαίας πολιτικῆς, φορολογίας, τιμολογιακῆς πολιτικῆς, τῆς ἀνικανότητος ἐκπονήσεως προγραμμάτων ὀργανώσεως τῶν δεισλειτουργιῶν, ἡ πολυνομία, ἀντιφατικῶν πολλάκις κανονισμῶν καί νόμων, ἡ ἀστάθεια τῶν ἰδίων κυβερνητικῶν λειτουργῶν, ἡ ἒλλειψις ἰδεολογικοῦ ὑποβάθρου που ἂν μή τι ἂλλον θά τούς ἐξησφάλιζεν μίαν κομματικήν πελατείαν, εἶναι πλέον ἐμφανῆ συμπτώματα τῆς διαλύσεως καί παντελοῦς ἀχρηστίας τοῦ κράτους μέ τήν παραδοσιακήν μορφήν του ὃπως τό ἐγνωρίσαμεν.

Νά λοιπόν τό πρῶτον θετικόν που προέκυψε γιά τόν λαόν. Ἡ κοινή ἐκτίμησις τῆς ἀχρηστίας τῶν κομματικῶν στελεχῶν που φθάνουν ἓως τά πρωθυπουργικά ἒδρανα, γινόμενοι ἑνίοτε (ἂν ὂχι κατά κανόνα)  δυνάστες καί καταπιεστές τοῦ λαοῦ. Ἐκεῖνον ὃμως που εἶναι ἀπολύτως σίγουρο κι ἐδῶ δέν ὑπάρχουν ἐξαιρέσεις, εἶναι τό γεγονός πώς ὃλοι τους κινοῦνται πρός προσπορισμόν ἰδίου ὀφέλους, γδέρνουν ἀνελέητα τούς πολῖτες, χωρίς ἲχνος ἐνδοιασμοῦ ὃσον ἀφορᾶ τίς μεθόδους που (τούς ὑπαγορεύονται ἂνωθεν νά) ἐφαρμόζουν.

Ἡ ἐπιφαινομένη τά τελευταῖα χρόνια ἀπέχθεια τοῦ κοινοῦ ἒναντι τῶν κομμάτων, που παραδόξως στήν ἀπελπισίαν τῶν ἐπικυριάρχων, ἐπληθύνθησαν ἐσχάτως, εἶναι ἀρκετά ἐνδεικτικόν στοιχεῖον, που οἱ ἰθύνοντες προσποιοῦνται πώς δέν ἀντιλαμβάνονται. Προσπαθοῦν (αὐτό εἶναι γιά γέλια) νά ἓλξουν τό ἐνδιαφέρον τῶν ψηφορόρων τους, ἐφαρμόζντες δῆθεν ἐσωκομματικές ἀλλαγές, συνέδρια τῶν κομμάτων κλπ. Προσπαθοῦν νά ἀνακαλύψουν μέσα στήν ἂνοιάν τους, "τί φταίει κι ἐκεῖνοι που χρόνια τούς ἐστήριζαν, τώρα ἀποστρέφουν τά ὂμματά τους ἀπό πάνω ους" . Γελοῖοι δουλοπρεπεῖς παράγοντες που ἐκπροσωποῦν τό ἑλληνικόν ἒθνος, δέν εἶναι πρέπον φαινόμενον γιά τήν Ἑλλάδαν.

Τῷ ὂντι μολύνουν πατῶντες ἐτούτα τά ποτισμένα μέ αἷμα χώματα που οἱ πρόγονοί μας ἒχυσαν προκειμένου νά ἀπολαμβάνωμεν ἐμεῖς σήμερα λίγην ἐλευθερία που οἱ πολιτικοί αὐτοί, τέκνα παλαιοδοσιλόγων οἱ περισσότεροι, που ἐπρόδωσαν κατά τήν πρόσφατον ἱστορία μας αὐτόν τόν ἱερό βράχον που ἐμεῖς λέμε Ἑλλάδαν, ἐπαναλαμβάνουν ἀσυγκίνητοι, ἀνάλγητοι, τό αἰσχρόν ἐκεῖνο ἒργον τῶν προπατόρων τους. Εἶναι κρῖμα τό ὃτι ὁ κουρασμένος αὐτός λαός, δέν ἐσήκωσεν ἀκόμη τό βλέμμα του νά ἀντικρύσῃ κατάματα  ὃλους αὐτούς τούς χαμερπεῖς, ξενόδουλους ὑποτιθεμένους ταγούς που τοῦ πίνουν τό αἷμα. Νά τούς κάνῃ νά ἐντραποῦν γιά τίς ἂνομες, στερούμενες πάσης λογικῆς συγκρότησης πράξεις τους.

Δέν χωροῦν πολλά λόγια γι' αὐτήν τήν κατάντιαν στήν ὁποίαν ἐξέπεσεν ὁ τόπος μας. Ἐάν ὑπῆρχεν ἒστω καί ἓνας ἓλλην μέσα σ' αὐτό τό κυριολεκτικά "κυνοβούλιον", ὃλον αὐτό τό σκυλολόϊ που οὐδείς ἐκ τῶν Ἑλλήνων στήν οὐσίαν γνωρίζει πόθεν προέκυψεν, τότε θά ἐγκατέλειπε πάραυτα τήν θέσιν του
ἐκεῖ μέσα, θά παραιτεῖτο αὖθις, γιά νά μήν πῶ ὃτι ἀπό τήν ντροπήν του θά ἂνοιγεν ἡ γῆ νά τόν καταπιῇ. Ἂν ὑπῆρχεν, διότι δυστυχῶς δέν ὑπάρχει. Ὃσοι δέ διατείνονται πώς ὃ,τι πράττουν,  τό πράττουν "γιά τό καλόν τῆς πατρίδος", εἶναι οἱ πλέον χαμερπεῖς, οἱ πλέον πουλημένοι, οἱ παπαγάλοι οἱ ὁποῖοι δέν ἀνοίγουν τά στόματά τους στό γυαλί ἂν δέν "ἒχει πέσει ἀπό πρίν ὁ λουφές". Ναί ἐκεῖ χαμηλά ἐφθάσαμεν ἐμεῖς οἱ περήφανοι Ἓλληνες, οἱ ἂλλοτε κοσμοκράτορες αὐτοί που ἐγέννησαν τούς Διονύσους, Πλάτωνες, Ἀριστοτέλες, Μεγαλεξάνδρους κλπ κλπ. Οἱ πρόγονοί μας κατέκτησαν τόν πλανήτην, τόν ἐκπολίτισαν τόν ἐξόπλισαν γιά νά γίνῃ ἂθυρμα στά χέρια ἐλεεινῶν κερδοσκόπων.

Αὐτά εἶχα νά πῶ, ὃπως ἐπίσης πώς ποτέ δέν θά πάψω νά εἶμαι περήφανος που εἶμαι ἓλλην, ἀπόγονος Πελασγῶν Ἑλλήνων, ὃπως καί γιά ὃσους ἀπό ἐσᾶς νοιώθουν κάτι παρεμφερές μέσα τους γι' αὐτόν τόν τόπον κι αὐτό που σέρνει πίσω του. Τήν μακραίωνη ἒνδοξον ἱστορίαν μας. Χωρίς ἲχνος ἐθνικισμοῦ που τόσον κατηγοροῦν ἐσχάτως, ἀφοῦ δέν συμφέρει καθόλου ὁ ἐθνικισμός γι' αὐτούς. Διότι εἲμαστε πολλοί οἱ Ἓλληνες παιδιά πῶς νά τό κάνωμεν...;;

Γιά κάποιουςς που θά ἀντιλέξουν λέγοντες "ἐσύ τί ἒχεις νά ἀντιπροτείνεις", θά τούς πῶ πώς λύσεις ὑπάρχουν χιλιάδες, χωρίς ξεπουλήματα, χωρίς διάλυσιν κι ἐγκατάλειψιν τῶν μακραιώνων ἀξιῶν που ἀνέκαθεν κυριάρχησαν στήν ζωήν τῶν Ἑλλήνων. Αὐτό ὃμως λέγεται στρατηγική καί παύει νά εἶναι ὃταν διαφημίζεται καί συζητεῖται ἒτσι στόν ἀέραν. Πάντοτε ὑπάρχουν λύσεις, τό ζήτημα εἶναι κατά πόσον θά  εἶναι ἀποδεκτές ἀπό τούς Ἓλληνες που βρίσκονται στό "σφᾶξε με ἀγᾶ μου ν' ἁγιάσω..."

Οἱ ἐκτός Ἑλλάδος Ἓλληνες μᾶς ὑπενθυμίζουν...





Ἀνηρτήθη ἀπό : zeuxisblog46

Enter your email address:


Delivered by FeedBurner

Print Friendly and PDF

Σχόλια

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Ποῖες οἱ ἐπιπτώσεις τῆς εὐρείας ζώνης ;

Τά πρῶτα δειλά σημάδια ἀνάκαμψης στίς ΗΠΑ

Πῶς βλέπουν οἱ ξένοι τούς Ἓλληνες ;;